طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 29

و) گریه حسین(ع) پیامبر را می آزارد

و) گریه حسین(ع) پیامبر را می آزارد

روزی پیامبر از کوچه می گذشت. ناگهان صدای گریه حسین را شنید. پس به دخترش، فاطمه(س) گفت: آیا نمی دانی گریه اش مرا می آزارد؟

ز) حسین(ع)، نور خدا

ز) حسین(ع)، نور خدا

امام باقر(ع) می فرماید: روزی پیامبر فرمود: در شب معراج، خداوند عزیز جبار به من فرمود: ای محمّد، من به زمین توجه کردم و تو را برگزیدم و برایت از نام هایم، نامی انتخاب کردم. من در هیچ کجا یاد نمی شوم جز آنکه تو نیز یاد می شوی. پس من، محمودم و تو، محمّد. آنگاه بار دیگر به زمین توجه کردم و علی را برگزیدم و برایش از نام هایم نامی انتخاب کردم. پس من اعلایم و او علی. ای محمّد، تو، علی، فاطمه، حسن و حسین را از نور خود آفریدم و ولایتتان را بر آسمان ها و زمین و اهلشان عرضه کردم. پس هرکس ولایت شما را پذیرفت، در پیشگاه من پیروز و سربلند است و هرکس آن را انکار کرد، از کافران به شمار می آید.(1)

ح) دوری یاری گر دشمنان حسین(ع) از رحمت حق

ح) دوری یاری گر دشمنان حسین(ع) از رحمت حق

روزی فاطمه(س) حسین(ع) را در آغوش گرفته بود. پیامبر او را گرفت و به وی فرمود: خداوند، قاتل، از میان برنده حق و یاریگران دشمنانت را لعنت کند و میان من و آنان که دشمنانت را یاری می دهند، حکم فرماید. فاطمه(س) پرسید: چه می گویی پدر؟ پیامبر فرمود: دخترم، سختی ها، آزارها، ستم ها و کینه هایی را که پس از من و تو به حسین می رسد، به یاد آوردم. در آن زمان،