طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 363

والی مدینه چنین نوشت: به من خبر رسیده که گروهی از اهل مدینه به سوی معاویه گریخته اند. مبادا برای از دست دادن آنان و قطع کمک و یاری ایشان افسوس بخوری. آنان دنیاپرستانی هستند که به دنیا رو کرده اند و با شتاب به سوی آن می روند. عدل را شناختند و دیدند و فهمیدند که مردم نزد ما یکسان هستند. پس به سوی انحصار و امتیاز فرار کردند.(1)

در پایان خلافت امیرالمؤمنین علی(ع)، شهر چنان در بی اعتنایی و روزمرگی غرق شده بود که وقتی در سال چهلم ه_ .ق، بُسر بن ابی ارطاه که از سوی معاویه مأمور غارت حجاز و یمن شده بود، نزدیک مدینه رسید، ابوایوب انصاری (والی شهر) به دلیل نداشتن سپاه، شهر را ترک کرد. بُسر نیز وارد مدینه شد و پس از آن که به راحتی برای معاویه از مردم بیعت گرفت، ابوهریره را امام جماعت مسجد النبی ساخت.

هنگامی که این اخبار به امیر مؤمنان علی(ع) رسید، جاریه بن قدامه را به همراه دو هزار جنگجو به حجاز و یمن فرستاد. جاریه هم زمان با شهادت حضرت به مدینه رسید. با ورود او ابوهریره از شهر گریخت، ولی پس از رفتن جاریه از مدینه، با وجود آن که امام حسن مجتبی(ع)، خلیفه مسلمانان به شمار می آمد، ابوهریره به راحتی به شهر بازگشت و امام جماعت شد.(2)

به همین دلیل، بازگشت امام مجتبی(ع) و اهل بیت به مدینه پس از شهادت امام علی(ع)، بسیار غریبانه بود. در این موقعیت، آنها تنهاتر از گذشته بودند؛ زیرا بیشتر صحابه یا تابعین علوی به شهادت رسیده یا در عراق