طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 430

شود. هنگامی که از وی پرسیدند: چرا چنین کردی؟ گفت: سه تن مرا به این وادی کشاندند: زیاد، شریح قاضی و شیطان.(1)

هدف زیاد در کوفه، کنترل علمای شهر و استفاده غیرمستقیم از آنها بود، ولی روحیه زهدگرایی، سیاست گریزی و استقلال رأی شاگردان ابن مسعود، وی را از دست یابی به هدفش بازمی داشت. ازاین رو، دو عالم معروف کوفه؛ یعنی شریح قاضی و ابوبرده را به طور مستقیم در اختیار گرفت و به وسیله آنها بر علمای شهر چیرگی یافت. ارتباط علمای مقدس و گوشه گیر با علمای درباری چنان پایدار بود که چون عمرو بن شرحبیل در آستانه مرگ قرار گرفت، وصیت کرد که شریح قاضی بر او نماز بگزارد.

دوم _ فکری و اعتقادی

دوم _ فکری و اعتقادی

جز حضور تردیدآمیز گروهی از علما در صفین، نکته مثبت دیگری در کارنامه این طبقه در دوران امیرالمؤمنین علی(ع) وجود ندارد. از شقیق اسدی (ابووائل) پرسیدند: علی را بیشتر دوست داری یا عثمان را؟ گفت: در آغاز علی را بیشتر دوست داشتم، سپس عثمان نزدم محبوب تر شد و اکنون نیز همین گونه است. شقیق با زرّ بن حبیش که گرایش علوی داشت، نشست و برخاست می کرد. او عثمانی بود، ولی در جلساتش حرف زشت یا تندی نمی زد؛ زیرا بسیار محتاط بود و حتی از دشنام چارپایان دوری می جست. هم چنین ابوعبدالرحمان سلمی که در صفین در رکاب حضرت بود، بعدها از عثمانیان شد.