طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 476

پیش از این که معاویه به تدبیر امور شهر بپردازد، گروهی از خوارج در بیرون کوفه شورش کردند و به سرعت تا نخیله پیش آمدند. معاویه سپاهی از شامیان را برای جنگ با آنها فرستاد که شکست خوردند. پس کوفیان را خواست و گفت: هیچ امانی نزدم ندارید تا شورشیانتان را دفع کنید. کوفیان که تا دیروز از یاری رساندن به امیرالمؤمنین و امام حسن مجتبی(ع) سر باز می زدند، با اندک تهدید معاویه به سرعت دست به کار شدند و در نبردی شدید، خوارج را نابود کردند.(1) با ورود سپاه معاویه، جو اجتماعی کوفه چنان دگرگون شد که اهل بیت(ع) دلیلی برای باقی ماندن در آن جا نیافتند.

آن بزرگان برای اجرای برنامه های سیاسی _ اجتماعی حکومت علوی به کوفه شتافته بودند، ولی دیگر نه حکومت علوی وجود داشت و نه پایگاه اجتماعی پایداری برای اهل بیت(ع)؛ به ویژه آنکه با همدستی خوارج و امویان، امنیت از شهر رخت بربسته بود و خطر همه علویان را تهدید می کرد. شهادت امیرالمؤمنین، علی(ع)، دفن پنهانی آن حضرت و ترور امام حسن مجتبی(ع) در ساباط مداین بر درستی این سخن گواهی می دهد. ازاین رو، اهل بیت(ع) شتابان بار بستند و همراه مدافعان اندکشان در میانه اندوه و گریه بیش تر کوفیان، به ویژه شیعیان،(2) به سوی مدینه ره سپار شدند. در پی رفتن اهل بیت(ع)، طرفداران غیر کوفی شان نیز به تدریج شهر را ترک کردند و شمار علاقه مندان خاندان پیامبر به شیعیان بومی محدود شد. بدین ترتیب، زمینه دگرگونی اجتماعی و فکری کوفه فراهم آمد. این امر معاویه را بر آن داشت