طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 494

در زمان مغیره، تنها امیر و برخی از اطرافیانش به امام علی(ع) دشنام می دادند و اگرچه شنیدن آن اجباری بود، ولی کسی را بدین کار ناگزیر نمی ساختند. معاویه بر این باور بود که دشنام به علی باید به اندازه ای گسترش یابد تا کودکان با این شعار، بزرگ و جوانان با آن، پیر شوند و هیچ کس فضیلتی را از علی نقل نکند. ازاین رو، زیاد به تدریج دشنام را اجباری کرد.(1) او در آغاز، اندکی آسان گرفت و از اجبار رجال شیعه بدین کار خودداری ورزید، ولی پس از دستگیری و شهادت حجر، تا زمان مرگش، به شدت بر اجرای این برنامه، به ویژه در میان شیعیان پای فشرد.

او شیعیان را در مسجد گرد می آورد تا از علی(ع) بیزاری جویند.(2) بر همین اساس، پس از دستگیری یاران حجر، از آنها خواست تا از علی(ع) دوری جسته، دشنامش دهند، ولی آنها سر باز زدند(3) و به جرم بازگو ساختن برتری های امیر مؤمنان، علی(ع) و دوری جستن از دشمنانش کیفر دیدند. بدین ترتیب، سب و لعن حضرت به تمام محله ها و خانه های کوفه راه یافت.

سه _ شیعه ستیزی (سرکوب خونین شیعیان)

سه _ شیعه ستیزی (سرکوب خونین شیعیان)

زیاد در آغاز ورود به کوفه، از شتاب ورزیدن در برنامه شیعه کشی دوری جست. او می خواست برای آغاز این برنامه، بهانه های کافی به دست آورد. ازاین رو، حجر بن عدی، پرچم دار اعتراض های شیعی و مردمی در پایان امارت مغیره را فرا خواند و در نشستی خصوصی از او خواست از اظهار

1- نهج البلاغه، شرح حدیدی، ج 4، ص 57؛ به نقل از: تاریخ خلفا، ص 210.
2- مختصر تاریخ دمشق، ج 9، ص 88؛ به نقل از: تاریخ خلفا، ص 416.
3- تاریخ طبری، ج 5، ص 266.