طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 495

علاقه به امیرالمؤمنین علی(ع) دست بردارد تا نیازهایش فراهم شود، ولی حجر نپذیرفت.(1)

در این زمان، فضای عمومی کوفه تا اندازه ای از حجر تأثیر می پذیرفت. این امر بیش از آن که رهاورد همراهی مردم با گرایش های فکری _ اعتقادی حجر باشد، نتیجه جایگاه اجتماعی و نفوذ معنوی او به شمار می آمد. حجر و یارانش پس از آشنایی با اخلاق و رفتار زیاد به ویژه در بصره، به تقیه شدید و بردباری روی آوردند و حتی از اعتراض به دشنام گویی وی خودداری کردند. این شرایط سخت برای حجر و یارانش، یک سال به طول انجامید. در این مدت، زیاد به اجرای برنامه های اجتماعی اش سرگرم بود.

او هنگامی که احساس کرد زمان مناسب برای از میان برداشتن حجر فرا رسیده است، در پی بهانه جویی برآمد و در روز جمعه به عمد، خطبه های نماز و دشنام گویی به امام علی(ع) را ادامه داد تا هنگام نماز بگذرد. حجر در برابر این بدعت آشکار عبادی بی تاب شد و فریاد برآورد: الصلاه. زیاد توجهی نکرد و خطبه را ادامه داد. حجر دوباره گفت: الصلاه. زیاد دیگر بار بی توجه به وی، خطبه را ادامه داد. هنگامی که حجر گذشتن زمان نماز را دید، از زمین مسجد مقداری ریگ برداشت و برای نماز آماده شد. مردم نیز در پی او برخاستند. زیاد ناگزیر از منبر پایین آمد و نماز گزارد. پس از نماز، هنگامی که به قصر رفت، نامه تندی مبنی بر بدگویی از حجر برای معاویه نوشت. معاویه نیز پاسخ داد: او را در آهن زنجیر کن و به سوی من گسیل دار.(2)