طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 505

بن مسعود در قطقطانه انجامید. سرانجام حضرت علی(ع) سپاهی را به جنگ با ضحاک فرستاد، ولی او به سرعت از منطقه گریخت.

به نظر می رسد معاویه، با توجه به دو رویداد مهم تاریخی، به این گزینش دست یازید:

یک _ افزایش چشم گیر سفر کوفیان به مدینه

یک _ افزایش چشم گیر سفر کوفیان به مدینه

سفرهای اشراف و رجال شیعه کوفه به مدینه چنان فزونی یافت که مدینه به محل رفت وآمد پیوسته عراقیان تبدیل شد. بلاذری دراین باره می گوید: رجال اهل عراق و اشراف حجاز نزد حسین(ع) رفت وآمد کرده، افزون بر گرامی داشت او، فضایلش را یادآوری می کردند. آنها او را به سوی خود می خواندند و وعده می دادند که ما دست و بازوی توانمندت خواهیم بود.

هنگامی که این رفت وآمدها فزونی یافت، عمرو بن عثمان بن عفان به والی شهر مدینه، مروان بن حکم خبر داد که آمدوشد اشراف و رجال عراق و حجاز نزد حسین(ع) فراوان شده و این خطرساز و هشداردهنده است. مروان نامه ای به معاویه نوشت ورویدادها را گزارش داد. معاویه در نامه ای سرزنش آمیز، به حضرت چنین نوشت: باید بر پیمان صلح وفادار باشی. اهل کوفه تو را به تفرقه می خوانند، ولی آنها امتحان خود را داده اند... . پس از آنها بترس و پرهیز کن. افزون بر این، معاویه در نامه ای به مروان از او خواست حضرت و بازدیدکنندگانش را آزاد بگذارد. سیدالشهدا(ع) نیز در نامه ای به معاویه چنین نوشت:

من اگرچه خود را نزد خدا از این که با تو نمی جنگم، معذور نمی دانم، ولی قصد جنگ و مخالفت با تو را ندارم؛ زیرا هیچ فتنه ای برای این امت،