کتابخانه بالقرآن

طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 509

صفحه 509

ج) عبدالرحمان بن عبداللّه بن عثمان ثقفی (58 _ 59 ه_.ق)

او خواهرزاده معاویه بود و عبدالرحمان بن ام الحکم شهرت داشت. معاویه به دلیل ضرورت حضور ضحاک در دمشق در واپسین سال های زندگی خود، او را به دمشق فرا خواند و عبدالرحمان را امیر کوفه ساخت. گویا عبدالرحمان به دلیل اصرار مادرش بدین مقام گماشته شد. مغیره چنان با خوارج برخورد کرده بود که آنها به تدریج کوفه را ترک کرده، به طور عمده بصره را پایگاه خویش قرار داده بودند. شدت ضعف ابن ام الحکم سبب شد که نزدیک به صد تن از خوارج شورش کنند و امنیت کوفه را با خطر روبه رو سازند. از سوی دیگر، رفتار وی با مردم زشت و ناپسند بود، به گونه ای که همه به زودی دریافتند او به چیزی جز هوس هایش نمی اندیشد. فراهم نیاوردن امنیت و نابود ساختن خوارج شورشی، در کنار رفتار ناشایست و ناپسندش سبب شد تا همه کوفیان، حتی اشراف و عثمانیان شهر، او را برانند. معاویه نیز که از بی تدبیری و رفتار خواهرزاده اش آگاه بود، این موضوع را به راحتی پذیرفت و به اصرار مادرش، او را به امارت مصر گماشت.(1) بزرگان عثمانی مصر نیز در دروازه شهر گرد آمدند و از پذیرش عبدالرحمان سرباز زدند. وی ناگزیر به دمشق بازگشت.(2)

د) نعمان بن بشیر (59 _ 60 ه_.ق)

نعمان، واپسین والی معاویه در کوفه بود که نزدیک به هفت تا نه ماه بر آن شهر فرمان راند. او در آغاز خلافت یزید نیز مدت بسیار کوتاهی والی

1- تاریخ طبری، ج 5، ص 312.
2- تاریخ طبری، ج 5، ص 312.