طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 63

از هر سو به من رو نهادند و چون یال کفتار پشت هم ایستادند، چندان که حسن و حسین[(ع)] فشرده شدند و دو پهلویم آزرده شد».(1)

اصبغ بن نباته می گوید: پس از این که مردم با علی(ع) بیعت کردند، به مسجد شتافت و بر فراز منبر، بخشی از دانش الهی خود را برای مردم بیان کرد. سپس به امام حسن(ع) فرمود خطبه بخواند. پس از آن، به امام حسین(ع) فرمود: پسرم، برخیز و بر بالای منبر سخنی بگو که پس از من، قریش درباره حق تو ناآگاه نباشد. امام حسین(ع) برخاست و خدای را سپاس گزارد. آنگاه بر پیامبرش درود فرستاد و فرمود: ای مردم، از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می گفت: علی، شهر هدایت است. کسی که داخل این شهر شود، نجات می یابد و کسی که نافرمانی کند، هلاک خواهد شد.

پس از پایان گفتار حسین(ع)، علی(ع) به سویش شتافت، او را به سینه چسباند و فرمود: مردم، شاهد باشید که اینان دلبندان رسول خدایند و آن حضرت، از این دو از شما می پرسد.(2)

ب) جنگ جمل

ب) جنگ جمل

امام حسن و امام حسین(ع) در جنگ جمل حضور داشتند. امیرالمؤمنین علی(ع) همواره از آنان پاسداری می کرد و آنان را از جایگاه جنگ دور می ساخت. شماری از یاران حضرت علی(ع) که دلیل آن را نمی دانستند، زبان به اعتراض گشودند و به محمد حنفیه گفتند: چرا پدرت تو را در جایگاه کشته شدن قرار می دهد، ولی حسن و حسین را نه؟ محمد گفت: آنها دو