کتابخانه بالقرآن

طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 74

صفحه 74

رخت از جهان بر بست، مسلمانان پس از او مرا به سرپرستی خویش برگزیدند.

بدان که انگیزه من از نوشتن این نامه، اتمام حجت بر توست تا نزد خدا معذور باشیم. حال اگر زیر بار حق بروی، بهره نیکو خواهی برد و خیر مسلمانان نیز در همین خواهد بود. پس، از پافشاری بر باطل دست بردار و همراه دیگر مردم با من بیعت کن. تو می دانی که من بر این کار نزد خدا و هر انسان دین دار خداترسی، سزاوارترم. پس ستم را رها کن و خون مسلمانان را از ریخته شدن نگاه دار، ولی بدان اگر تو هم چنان بر گمراهی خود پایدار بمانی، من با مردم مسلمان، شتابان به سویت خواهیم آمد و تو را به مقابله فراخواهیم خواند تا خدا میان ما داوری فرماید؛ که او بهترین داوران است.

3. نامه معاویه به امام حسن(ع)

معاویه نامه امام حسن(ع) را این گونه پاسخ داد:

از بنده خدا، معاویه، امیر مؤمنان، به حسن بن علی

سلام بر تو. من به درگاه خدای یکتا درباره تو سپاس می گزارم.

اما بعد، نامه ات را دریافت کردم و آن چه را درباره رسول خدا و برتری های او بیان داشتی، فهمیدم و می دانم که او سزاوارترین انسان در میان نخستین و آخرین بود. تو در نامه ات نوشته بودی که مسلمانان پس از رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره جانشینی او با یکدیگر درگیر شدند. من می بینم که تو آشکارا بر ابوبکر صدیق، عمر فاروق و ابوعبیده امین _ حواری رسول خدا و نیکان از مهاجر و انصار _ تهمت زده ای. این گفته تو بر من ناخوشایند آمد. تو مردی هستی که نزد ما و مردم به بخل و تهمت شناخته نشده ای و من دوست دارم که تو همواره سخن شایسته بگویی و همه از تو به نیکی یاد کنند. این امت، پس از آن که درباره جانشینی پیامبر خدا به اختلاف افتادند، هرگز برتری و پیشینه شما و خویشاوندی تان را با رسول اللّه از یاد نبردند و جایگاه شما را در اسلام انکار نکردند، بلکه امت اسلامی بر این باور بودند که باید