کتابخانه بالقرآن

طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 79

صفحه 79

معاویه شرط های امام حسن(ع) را پذیرفت و بر پای بندی به آنها سوگند یاد کرد. سپس این پیمان نامه بین آن دو نگاشته شد:

این پیمان نامه ای است که بر اساس آن، حسن بن علی بن ابی طالب با معاویه بن ابی سفیان صلح کرده و کار حکومت مسلمانان را به او سپرده است. معاویه وظیفه دارد خط مشی حکومت خود را کتاب خدا و سنّت پیامبرش قرار دهد. او نمی تواند پس از خود جانشینی را برگزیند. در حکومت او باید همه مردم _ از هر سرزمینی که هستند؛ شام، یمن، عراق و حجاز _ آزاد و ایمن باشند. شیعیان و یاران علی(ع) باید نسبت به جان، مال، ناموس و اولادشان _ در هر جا که هستند _ امنیت داشته باشند. معاویه نباید درباره حسن بن علی و برادرش، حسین و هیچ یک از افراد خاندان رسول اللّه صلی الله علیه و آله ، کمترین آشوب و بدی را بخواهد، خواه آشکار و خواه پنهان و نیز نباید برای هیچ یک از آنان در هیچ نقطه ای از حکومت خود، کمترین هراسی به وجود آورد.

بر این پیمان نامه فلان کس و فلان کس گواهی می دهند و خدای یکتا برای گواه دادن کافی است.

7. ورود معاویه به کوفه (25 ربیع الاول سال 41 هجری)

پس از صلح، معاویه به سوی کوفه حرکت کرد تا به سرزمین نخیله رسید. آن روز جمعه بود. او با مردم نماز گزارد و سپس خطبه های نماز را به جای آورد. وی در این خطبه گفت:

سوگند به خدا، من با شما نجنگیدم تا نماز گزارید، روزه بگیرید، حج کنید و زکات بپردازید؛ زیرا شما، خود، این کارها را انجام می دهید. من با شما به این دلیل نبرد کردم که کار حکومتتان را در دست گیرم. آگاه باشید، من با حسن بن علی(ع) پیمان هایی بسته ام که اکنون همه آنها را زیرپا می گذارم و