کتابخانه بالقرآن

طرح و تحقیق فیلم نامه امام حسین علیه السلام (1) صفحه 87

صفحه 87

هنگامی که امام حسین(ع) جنازه را برداشت تا آن را برای واپسین بار به مزار جدش نزدیک سازد، آشوبگران به آنها روی آوردند. عایشه نیز سوار بر استر، به جمعشان پیوست. او فریاد می زد: چگونه می توانم تاب بیاورم! شما می خواهید کسی را درون خانه ام ببرید که من دوستش ندارم. مروان گفت: آیا سزاوار است عثمان در دوردست ترین نقطه مدینه به گور سپرده شود و حسن بن علی کنار پیامبر خدا دفن شود! هرگز چنین نخواهد شد. من با شمشیر آخته حمله خواهم کرد. در این هنگام که بیم درگیری بنی هاشم و بنی امیه، مدینه را فرا گرفته بود، ابن عباس نزد مروان شتافت و گفت: ما نمی خواهیم پسر عمویمان را کنار جدش دفن کنیم. پس از تجدید دیدار او با مزار رسول اللّه صلی الله علیه و آله ، جنازه را به بقیع خواهیم برد تا کنار فاطمه بنت اسد به خاک سپرده شود.

امام حسین(ع) نیز به بنی امیه فرمود: به خدا سوگند، اگر برادرم از من پیمان نگرفته بود که در پای جنازه اش خونی ریخته نشود، شمشیر زدن را به شما می نمایاندم. شما همان هایید که پیمان هایتان را درباره ما شکستید و به شرط هایتان وفادار نماندید.

بدین ترتیب، پیکر پاک نواده بزرگ رسول خدا صلی الله علیه و آله در بقیع و کنار آرامگاه فاطمه بنت اسد به خاک سپرده شد.

12. سخنان و اشعار امام حسین(ع) هنگام خاک سپاری برادر

امام حسین(ع) هنگام خاک سپاری امام حسن(ع)، این اشعار را سرود:

آیا موی سر و صورت خود را روغن بزنم و خوش بو کنم، با آنکه سرت به خاک آلوده است و از دست من ربوده شده ای؟ آیا با چیزی که