شفا و حاجات در پرتو کرامات: کراماتی از سیدالشهداء و باب الحوائج ابوالفضل علیه السلام و ... صفحه 56

به حرم آسیب جدی وارد شود، آیه الله حکیم(ره) فرمود: من روز جمعه آن جا خواهم آمد و هر چه در توان دارم انجام خواهم داد.

در روز موعود گروهی از علمای نجف از جمله این جانب همراه ایشان به حرم مطهر حضرت عباس(علیه السّلام) رفتیم. آیه الله حکیم چند پله داخل سرداب پایین رفتند و نشستند و با صدای عجیب وبلند شروع کرد به گریه کردن ما نگران شدیم، من کمی جلوتر رفتم و نگاه کردم منظره ی عجیبی بود که نتوانستم از گریه خودداری کنم دیدم که قبر مطهر حضرت عباس(علیه السّلام) در میان آب قرار گرفته است گویا دیوار محکم بتونی از هر سو اورا حفاظت می کند و آب او را نمی گیرد، همانند حائر مولایش حسین(علیه السّلام) که متوکل آب را به طرف آن بست ولی آب روی آن قرار نگرفت.(1)

آب فرات خادم فرزند مرتضی

مَشکی گرفت داد، به عباس مه لقا

روزی نشسته بود به چشمش نظاره کرد

آه از جگر کشید جهان پر شراره کرد

سردار مشک آب به دندان گرفته بود

شاید رسد به خیمه به جولان گرفته بود

چشم و دودست او همه مهمان آب شد

از شرم او تمام فُرات، باز آب شد

اینک بغل گشوده و مدفن به بَر گرفت

با اشک و آه آمده تاجی به سر گرفت.