- مقدّمه 1
- اشاره 3
- زینب کبری(سلام الله علیها)؛ الگوی زنان عالَم 19
- عظمت خطبه ی تاریخی حضرت زینب(سلام الله علیها) 33
- عظمت زینب کبری(سلام الله علیها) 35
- اشاره 36
- انقلاب اسلامی؛ تجربه ی دوباره ی پیروزی خون بر شمشیر 39
- سکوت مرگبار؛ نتیجه ی اختناق یزیدی پس از عاشورا 54
- اربعین؛ اوّلین جوشش برای شکستن فضای اختناق 55
- اشاره 61
- خلاصه ی نهضت حسینی 65
- نتیجه ی قیام؛ حکومت یا شهادت 68
- درخشش روز افزون اباعبدالله(علیه السّلام) 69
- جهل و زبونی؛ ریشه ی مشکلات امروز بشریّت 70
- معنویّت، عزّت و عبودیّت مطلق در تمام لحظات قیام حسینی 72
- ثمره ی زنده نگه داشتن پیام عاشورا 73
- فلسفه ی به همراه بردن خاندان، توسّط امام حسین(علیه السّلام) 74
شرح بخشی از زیارت اربعین
یک جمله در زیارت اربعینِ امام حسین(علیه السّلام) ذکر شده است که مانند بسیاری از جملات این زیارت ها و دعا ها، بسیار پُرمغز و در خور تأمّل و تدبّر است. امروز به مناسبت روز تاسوعا و روز عزا، در خطبه ی اوّل قدری پیرامون همین جمله، که ناظر به جهت قیام حسینی است، عرایضی عرض میکنیم. آن جمله این است:
«و بذل مهجته فیک».
این زیارت اربعین است؛ منتها فقره های اوّل آن، دعاست که گوینده ی این جملات خطاب به خداوند متعال عرض میکند: «و بذل مهجته فیک»؛ یعنی حسین بن علی(علیه السّلام)، جان و خون خود را در راه تو داد؛ «لیستنقذ عبادک من الجهاله»؛ تا بندگان تو را از جهل نجات دهد؛ «و حیره الضّلاله»؛(1) و آنها را از سرگردانیِ ناشی از ضلالت و گمراهی برهاند.
این یک طرف قضیّه؛ یعنی طرفِ قیام کننده، حسین بن علی(علیه السّلام) است.
طرف دیگر قضیّه، در فقره ی بعدی معرّفی میشود:
«و قد توازر علیه من غرّته الدّنیا و باع حظّه بالأرذل الأدنی»؛(2)
1- مصباح المتهجد، ص 788؛بحارالأنوار، ج 98، ص 331.
2- همان.