فلسفه اشک صفحه 11

ما هم گریه باشد؛ آن وقت که جهان را با حسرت وداع می کنیم و بازماندگان چه گریه ها می کنند! ازاین رو، نباید گریه را دست کم گرفت. پس بجاست که بگوییم، همان طور که چشم در حصار اشک و اشک نگهدارنده چشم است، دل هم در حصار اشک است وگاه حیات و زندگی هم در حصار اشک. در این دنیا ضعیفان سلاحی قوی تر از اشک ندارند و در آن دنیا همه انسان ها سلاحی جز اشک ندارند. به فرموده پیشوای پرواپیشگان و امام یکتاپرستان، انسان در قیامت سرمایه ای جز امید و سلاحی جز گریه ندارد؛

«... ورأس ماله الرجا وسلاحه البکاء». (1)

رابطه اشک و گریه

اشک مایعی است که از چشم بیرون می آید و کاری غیرارادی است. ترشح غدد اشکی به صورتِ خودکار انجام می شود؛ امّا گریه نتیجه تاثّر قلبی است و هرچند آمدن گریه در اختیار انسان نیست امّا انسان می تواند با کنترل خود و ازبین بردن حالت هایی که تاثّر او را برمی انگیزد، جلوی گریه را بگیرد. افزون برآن، اشک برای تنظیم کارکرد و محافظت چشم لازم است. درحالی که گریه هرچند کار چشم است و بروز و ظهور آن نیز در چشم و با ریزش اشک همراه است، ولی کاری برای چشم و در راستای حفاظت از چشم نیست.

گریه و خنده، هر دو نمک است؛ اگر هر کدام از آنها نباشد، زندگی طعمی ندارد. گریه بی اشک گریه نیست و خنده با اشک زیباترین خنده است. اشک، این قطرات ریز و شور و نمکین، بلورهای زندگی است که