- مقدمه 1
- اشاره 2
- 3- اشک عاطفی و احساسی 5
- 1- اشک عادی 5
- 2- اشک تدافعی 5
- اشاره 7
- رابطه اشک و گریه 11
- گریه و دل 13
- اشاره 19
- انواع گریه 19
- گریه نیاز 20
- گریه ناز 21
- گریه درد 23
- انواع درد 25
- گریه غم 28
- گریه شکست 31
- گریه هراس 32
- گریه مظلومیت 35
- گریه دروغین 37
- گریه شفقت 38
- گریه تمساح 42
- گریه فراق 42
- گریه یاد 44
- گریه شادی 45
- گریه مهر 47
- گریه عشق 48
- گریه ندامت 50
- گریه حسرت 52
- گریه خشیت 53
- گریه خوب و گریه بد 54
- گریه در متون دینی 55
- اشاره 59
- کارکردهای گریه 59
- 3- تأثیرگذاری و جلب عواطف 60
- 2- بیان احساسات و ادراک درونی 60
- 1- ابراز و تأمین خواست و نیاز 60
- آثار و فواید گریه 61
- 5- محافظت از خود دربرابر خطرهای احتمالی 61
- اشاره 61
- آثار گریه 62
- آثار روانی گریه 64
- 1- نرم دلی و حق پذیری 66
- آثار معنوی و تربیتی گریه 66
- اشاره 66
- 2- بهترین وسیله تقرب به خداوند 67
- 3- زدودن جرم و گناه 72
- 1- بستر همدلی و ایجاد ارتباط دورنی 73
- آثار اجتماعی گریه 73
- 2- بهترین وسیله ابراز همدردی 74
- اشک در عزای امام حسین علیه السلام 75
- اشاره 76
- 1- تبیین حقیقت عاشورا به عنوان مظهر نبرد حق برضد باطل 76
- علل تشویق به گریه در عزای امام حسین علیه السلام 76
- 2- تبیین عظمت فاجعه عاشورا 79
- 3- مبارزه با تحریف قیام امام حسین علیه السلام 81
- 4- حفظ و گسترش روحیه حق طلبی و ظلم ستیزی 85
شکار مردم ساخته بودند. امام حسین علیه السلام برای اصلاح حکومت و امت و احیای اصول قرآنی و سنت نبوی صلی الله علیه و آله قیام کرد.
خلافت و حکومت اسلامی که میراث پیامبر بود، به سلطنت تبدیل شده بود و خلافت یزید که سلطنت موروثی، هیچ مبنای شرعی نداشت.(1) قیام امام حسین علیه السلام آخرین فرصت اصلاح امت در حیات آخرین اصحاب باقی مانده پیامبر صلی الله علیه و آله و تابعان پرهیزگار بود. متاسفانه به این مطلب بسیار کم توجه شده است که قیام عاشورا تنها، قیام امام حسین علیه السلام نیست، بلکه قیام اصحاب پرهیزگار رسول خدا صلی الله علیه و آله و تابعان است. یکی از تحریف های قیام امام حسین علیه السلام، این است که حرکت امام حسین علیه السلام را حرکت شخصی او و شیعیان کوفه قلمداد می کنند؛ درحالی که واقعیت این گونه نیست. یاران امام حسین علیه السلام از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله، تابعان پرهیزگار و قاریان قرآن و پهلوانان اسلام بوده اند. سلیمان بن صرد که در کوفه مردم را به یاری امام حسین علیه السلام دعوت کرد، از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله بود.
1- (1) در منابع تاریخی، رجالی و حدیثی اهل سنت از معاویه نقل شده است که گفتف: ف من اولین شاه هستم. منابع اهل سنت حدیثی دراین باره نقل کرده است که خلافت سی سال است و بعد از آن پادشاهی است. ابن کثیر براساس همین حدیث می نویسدف: ف سنت این است که به معاویه شاه بگویند نه خلیفه. ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج 8، ص 144.اندیشمندان آن وقت به تبدیل خلافت به سلطنت اعتراض کردند؛ عبدالله بن عمر می گفتف: ف اگر با کسی که با بوزینه ها و سگان بازی می کند و آشکارا شراب می خورد و فسق و فجور انجام می دهد بیعت کنیم، نزد خداوند چه جوابی داریم. عبدالله بن زبیر می گفتف: ف اطاعت مخلوق در کاری که معصیت خالق است، روا نیست. یزید دین ما را فاسد می کند. یعقوبی، تاریخ، ج 2، ص 228.سعیدبن مسیب معاویه را به خاطر اینکه خلافت را به سلطنت تبدیل کرد، نفرین می کرد، همان، ج 2، ص 232.حسن بصری نیز جنگ معاویه با علی علیه السلام، کشتن حُجربن عدی و بیعت گرفتن برای یزید را از کارهای زشت معاویه شمرده است. ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج 8، ص 139.