عدالت خواهی معلولان: همراهی با امام حسین (علیه السلام) صفحه 26

در مورد معلولین هم تعهدات و وظایف الزام آور وجود دارد که می توانند اسباب و مسببات یا سنت ها و قوانین جامعه دارای معلولیت باشند. اکنون به برخی از اینها در سخنان رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم اشاره می کنم.

* حضرت در تعریف و نقش نابینایی می فرماید:

لیس الأعمی مَن یُعمی بَصَرُهُ، اِنْما الأعْمی مَن تُعْمی بَصیرَتُهُ(1)

حضرت در این روایت می خواهد تعریف و کارکرد اجتماعی نابینا را در نظام مورد نظرش مطرح کند. می فرماید نابینا فقدان بینایی و چشم به عنوان یک عضو جسم نیست بلکه نابینا کسی است که فاقد بینش و آگاهی به عنوان عضو از عقل و ذهن باشد. بنابراین هر کس چنین نقشی را در جامعه ایفا کند و موجب نا آگاهی گردد، نابینا است.

حضرت در این سخن تأکید دارد که مشکل اصلی انسان ها برای پیشرفت ندیدن چشمان نیست بلکه نداشتن قدرت تفکر و درک حقایق و تمیز خوبی ها از زشتی ها است. چه بسا انسان هایی هستند که از نظر چشم، حس دیدن آنها به هر دلیل از بین رفته است ولی با ممارست و تلاش تحصیل نموده و به مدارج بالای علمی دست یافته است. نیز با تلاش و مجاهدت در تربیت نفس هم موفق شده و به مدارج معنوی رسیده است. این فرد بصیر را نمی توان نابینا دانست.

* حضرت در سخن دیگری زبان اشاره را قبول کرده و بر آن صحه می گذارد نیز رنج و مشکلات و مصائبی که معلولین در دوران زندگی متحمل می شوند از طرف خداوند بی اجر و پاداش گذاشته نمی شود. متن این روایت چنین است:

أقبل رجل أصمّ أخرس حتی وقف علی رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلم فأشار بیده، فقال رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلم أعطوه صحیفه حتی یکتب فیها ما یرید.

فکتب: إنّی أشهد أن لا إله إلاّ اللّه و أنَّ محمداً رسول اللّه.

فقال رسول اللّه: اکتبوا له کتاباً تبشّرونه بالجنّه، فإنه لیس من مسلم یفجع بکریمته أو بلسانه أو بسمعه أو برجله أو بیده، فیحمد اللّه علی ما أصابه، و یحتسب عند اللّه ذلک إلاّ نجاه اللّه من النار، وأدخله الجنّه(2)

یعنی شخص کر و لال (اصم و اخرس) نزد رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلم آمد و با اشاره نکاتی را به حضرت تفهیم نمود. آنگاه حضرت فرود دفتری به او بدهید تا آنچه می خواهد بنویسد.

او نوشت: همانا من شهادت می دهم خدایی به جز خداوند یکتا نیست و محمد رسول خدا است.