عدالت خواهی معلولان: همراهی با امام حسین (علیه السلام) صفحه 34

* نگاه کردن و خیره شدن به معلولین موجب رنجش خاطر و ناراحتی آنان می گردد؛ به ویژه معلولینی که ظاهر خوبی مثل جذامی ها ندارند.

لا تدیموا النظر إلی أهل البلاء و المجذومین فإنه تحزنهم(1)

یعنی نگاه مدام و خیره به آسیب مندان معلول و جذامی ها نداشته باشید چون موجب ناراحتی آنها می گردد.

به تجربه ثابت شده نگاه مداوم و خیره شدن به معلولین موجب تکدر خاطر و رنجش آنان می شود. از این رو رسول خدا صلی اللّه علیه و آله و سلم در این روایت مسلمانان را از این عمل نهی کرده است.

خلاصه اینکه بین ناراحتی و حزن معلولین با خیره خیره نگاه کردن به آنها ارتباط برقرار کرده است. رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلم در دوره خودش تلاش کرده معلولین به زندگی آبرومند و کسب و کار شرافتمندانه برسند و با دیگر مردم تفاوت و تبعیض نداشته باشند و برای هر قشر، مجموعه ارزش ها و قوانین و سنت هایی را مطرح کرده بود. اما در دوره امام حسین علیه السلام بسیاری از سنت ها منسوخ شده بود.

از این رو در دوره امام حسین علیه السلام و دوره معاویه و دوره یزید، تبعیض ها و بی عدالتی ها گسترش یافته بود و سیره عدالت طلبانه خلفاء را کنار گذاشته و زندگی اشرافی و پر هزینه داشتند. انواع ظلم ها گسترش یافته بود و سنت ها منهدم و منسوخ شده بود.

امام حسین علیه السلام درصدد بود این وضع را اصلاح و شرایط دوره نبوی را بازگرداند. به همین دلیل شناخت دوره رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلم لازم است دانسته شود همچنین شرایط دوره امام علی علیه السلام و امام حسن مجتبی علیه السلام.

دوره نبوی را به اجمال بیان کردیم و اکنون به دوره امام علی علیه السلام می پردازیم.

سنت های علوی

امام حسین علیه السلام بارها اعلام کرد که من برای احیای دین جدم و پدرم اقدام به قیام کردم؛ مخالفت و جنگ با یزید نیز به این دلیل بود که یزید سنت ها و تعهداتی که باید عمل می کرد، منسوخ کرده و کنار گذاشته بود و برعکس سنت های جاهلی را احیاء و ترویج می کرد.

اما اگر حسین مروج سنت ها و تعهدات علوی و نبوی است، آن سنت ها کدام اند. سنت های نبوی را در گذشته معرفی کردیم و اکنون می پردازیم به سنت های علوی. اما قبل از معرفی خود سنت ها، در باب ورود امام حسین به سنن علوی و چرایی آن مقدمه ای داشته باشیم.

روایتی از امام باقر علیه السلام نقل است که در واقع متنی است که مؤمنان به هنگام زیارت قبر امام حسین علیه السلام می خوانند. در جایی از آن آمده: