سیاهپوشی در سوگ ائمه نور علیهم السلام (ریشه های تاریخی، مبانی فقهی) صفحه 123

نوشت و در آن از وی خواستار شد که مختار را از زندان ابن زیاد در کوفه آزاد سازد. سپس نامه را به یکی از شیعیان کوفه موسوم به عمیره بن عامر هَمْدانی (که زمانی با مختار همبند بود) سپرد که در شام به دست یزید رساند. زمانی که عمیره، با تمهیداتی حسابشده خود را به زئّ عمال یزید در آورده و وارد کاخ شد، در میان غلامان کاخ، نامه را به دست غلامی نیکومنظر داد که صورتش چون قرص ماه می درخشید و مورد علاقۀ یزید قرار داشت، امّا در نهان از شیعیان امام حسین (علیه السّلام) بود و از سر اندوه بر آن امام همام، قبایی سیاه در بر و عمامه ای سیاه بر سر داشت و از زمان شهادت حضرت، جز نان جو و نمک چیزی نخورده بود ...

ج - سیاهپوشی مختار ثقفی

اشاره

ابن قتیبۀ دینوری آورده است: «نخستین کسی که در میان اعراب جامه ای از خز تیره رنگ در بر کرد عبدالله بن عامر بود و نخستین شخصی نیز که جُبّه های سیاهرنگ (دراریع سود) پوشید مختار بن ابی عبیده ثقفی بود».(1)

توضیح:

می دانیم که مختار، همان کسی است که چندین سال پس از فاجعه شورا بر ضدّ یزیدیان خروج کرد و انتقام شهدا و اسرای کربلا را از عاملین آن فاجعه باز ستاند. با توجه به این نکتۀ شاخص در زندگی مختار، بعید نیست که ابتکار او در پوشیدن جبّه های سیاه (برای اولین بار) در میان عرب، مرتبط با همین امر و به مناسبت عزای شهدای کربلا باشد.