- تقدیم 1
- اشاره 22
- 1. رنگ سیاه؛ رنگ پوشش و حجاب 22
- 2. رنگ سیاه رنگ هیبت و تشخّص 23
- 3. رنگ سیاه رنگ عزا و اندوه 31
- اشاره 63
- الف - مِئلاه، مَآلی 70
- پ - سِلاب، سُلُب، تَسَلُّب، مُسَلِّب، متسلّب 78
- اشاره 84
- 1. سیاهپوشی در سوگ حمزه (علیه السّلام) 85
- 3. سیاهپوشی پیامبر(صلّی الله علیه وآله) در آستانۀ رحلت 93
- 4. سیاهپوشی در سوگ پیامبر (صلّی الله علیه وآله) 97
- 5. در عصر امیرالمؤمنین علی (علیه السّلام) 99
- 6. در سوگ مولای متقیان (علیه السّلام) 100
- 7. در سوگ امام مجتبی (علیه السّلام) 102
- 8. در سوگ سالار شهیدان (علیه السّلام) 103
- اشاره 103
- الف - سیاهپوشی زنان بنی هاشم در مدینه 103
- ب - سیاهپوشی زنان بنی هاشم و قریش در شام 115
- پ - سیاهپوشی امام سجاد (علیه السّلام) 116
- اشاره 118
- ایضاح: 120
- ث - سیاهپوشی یکی از درباریان شیعۀ یزید 122
- توضیح: 123
- اشاره 123
- ج - سیاهپوشی مختار ثقفی 123
- توضیح : 124
- اشاره 124
- اشاره 125
- 10. در سوگ زید و یحیی (فرزند و نوۀ امام سجاد (علیه السّلام) 125
- توضیح: 127
- 11. سیاهپوشی شیعه در عصر امام صادق و امام کاظم (علیهما السّلام) 128
- 12. در سوگ امام هفتم (علیه السّلام) 131
- 13، سیاهپوشی شیعه در عصر غیبت 133
- اشاره 160
- الف - در آغاز نهضت 169
- رمز انتخاب لباس سیاه از سوی عباسیان 169
- ب - پس از استقرار قدرت 175
- موضعگیری ائمه اطهار (علیهم السّلام) در برابر «شعار سیاسی» بنی عباس 182
- اشاره 228
- 2. سیاهپوش، در کنار حوض کوثر! 232
- 3. روضۀ بی بی و فرزندش حسین (علیهما السّلام) از زبان خود آنان! 235
- 6. برای برادرم، حسین (علیه السّلام) ، یکی از قطعات لباس او را در دهۀ عاشورا مشکی کنید! 246
- اشاره 252
- نکته: 254
- اشاره 266
- اشاره 301
- 1. رکن الدوله دیلمی و وزیرش ابن عمید به شیخ صدوق 301
- 2. عضدالدوله ، شیخ مفید 304
- 3. بهاءالدوله (فرزند عضدالدوله) و وزیرش فخرالملک ، سید رضی و سید مرتضی 306
- 4. صاحب بن عباد - شیخ صدوق و سیدین رضی و مرتضی 308
- 1. بیعت مکرر بنی عباس با علویان، در اوایل امر 318
- اشاره 318
- 2. داعیه خونخواهی شهدای اهل بیت علیهم السلام 321
- 3. بیعت ستاندن از مردم برای «الرضا من آل محمد» صلی الله علیه و آله 327
- 4. ادعای تشکیل دولت آل محمد صلی الله علیه و آله 332
- 5. ادعای مهدویت، و اخبار «رایات سود» 335
4. تاریخ همچنین ثبت کرده است که عبدالله بن یحیی نیز زمانی که در سال 129 بر ضد امویان در یمن قیام کرد، جامۀ سیاه پوشید.
مجمل التواریخ و القصص» می نویسد: عبد الله بن یحیی بن زید الحسینی، که همزمان با قیام ابومسلم، در یمن قیام کرد و از فعالیتهای ابومسلم در شمال شرقی ایران خبر نداشت، «اتفاق را، همچنان کسوت سیاه ساختند و خود را طالب الحق نام نهاد».(1)
عبدالله نیز از کسانی است که در سال 130 ق به دست عمّال مروان - آخرین خلیفۀ اموی - به قتل رسید و صبح دولت عباسیان را ندید.
توضیح:
باید توجه داشت که سیاهپوشی مردم خراسان در سوگ زید و یحیی، ربطی به شعائر فرقۀ زیدیه ندارد.
یاران محمد بن عبد الله محض مشهور به نفس زکیّه (که زیدیّه وی را جانشین یحیی بن زید، و به اصطلاح، نخستین امام از تیرۀ بنی الحسن می شمرند) مُبَیِّضه یعنی سپید جامگان خوانده می شدند که، به رغم مُسَوِّده (2) (سیاه جامگان وابسته به منصور دوانقی)، لباس و پرچم سپید داشتند.(3) پس از آن نیز، شعار زیدیان
1- مجمل التواریخ و القصص، تصحیح محمد تقی بهار، همان، ص 317. مجمل التواریخ و القصص، عبدالله بن یحیی را (ظاهراً به اشتباه نوۀ زید و حسینی و علوی خوانده است، ولی دیگر مورخان همچون ابن اثیر (الکامل، همان، 5 / 373 ) و مسعودی (مروج الذهب، همان، 3/ 242) وی را حضرمی وکندی شمرده اند که با عنوان طالب الحق بر امویان خروج کرد.
2- در کتاب مقاتل الطالبیین کراراً از قشون بنی عباس و عمال آنان با عنوان «مسوّده» یاد شده است. فی المثل، ابراهیم - برادر محمد نفس زکیّه - پس از آنکه خبر قتل برادرش به دست منصور را شنید گفت: «اللهمّ انک تعلم أنّ محمداً انما خرج غضباً لک و نفیاً لهذه المسوّده» (همان، 342).
3- ر.ک، الوافی، فیض کاشانی (منشورات مکتبه الامام امیرالمؤمنین (علیه السّلام) العامه، اصفهان 1406 ق) 2/ 159 -160، و نیز قسمتهای مختلف مقاتل الطالبیین. شعر شیوای أبوالعلای سروی نیز در باب رایت سپید علویان و شعار سیاه عباسیان خواندنی است > مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب، همان، 3/ 300- 301.