سیاهپوشی در سوگ ائمه نور علیهم السلام (ریشه های تاریخی، مبانی فقهی) صفحه 182

صراحتاً خاطرنشان شده بود: منابع حدیثی شیعه و سنی آورده اند که جبرئیل روزی بر پیامبر فرود آمد در حالیکه قبایی سیاه پوشیده، کمربندی بر میان بسته، و خنجری برآن آویخته داشت. پیامبر گفت: ای جبرئیل، این چه هیئتی است؟ گفت: این، زیّ و هیئت فرزندان عمویت عباس است. ای محمد، وای بر فرزندان تو از دست فرزندان عمویت عباس! پیامبر نزد عباس رفت و به وی فرمود: ای عمو، وای بر فرزندان من از دست فرزندان تو! گفت: ای رسول خدا آیا آلت مردی خویش را قطع کنم؟

فرمود: کار از کار گذشته و قلم قضا بر وقوع این امر جاری شده است. (1)

در باب هارون الرشید . خلیفۀ مقتدر و سفاک عباسی - نوشته اند: زمانی که در لحظات پایانی عمرش (در طوس) دستور داد شورشیان بنی رافع را پس از دستگیری به حضور وی آورند، و آنان - پای در زنجیر - بر او وارد شدند، هارون در خیمه ای بزرگ از خزّ سیاه، و برفراشی از همان جنس و رنگ، نشسته و بر بالشی از خز سیاه تکیه زده بود. فرش سّرادق و خیمه نیز تماماً از خزّ سیاه بود. همچنین چند جبّه روی هم پوشیده بود که همگی از خزّ سیاه بود و عمامه ای نیز که بر سر داشت

از همین جنس و رنگ بود! ... و اتفاقاً در همان مجلس هم بمرد. (2)

موضعگیری ائمه اطهار (علیهم السّلام) در برابر «شعار سیاسی» بنی عباس

این پدیدۀ نوظهور - یعنی، سیاهپوشی به سبک خاص (قلنسوۀ سوداء و ...)