سیاهپوشی در سوگ ائمه نور علیهم السلام (ریشه های تاریخی، مبانی فقهی) صفحه 228

فصل یازدهم: سیاهپوشی عرشیان در عزای سالار شهیدان (علیه السّلام)

اشاره

در آن قصر بهشتی، ناگهان با پنج بانوی بزرگ و نورانی روبرو شدم که در میان آنان خانمی بزرگوار به چشم می خورد که موی پریشان کرده و لباسهای سیاه بر تن داشت... او فاطمه زهرا(علیها السّلام) بود.

بخشی از خواب سکینه بنت الحسین (علیه السّلام)

مرحوم مجلسی(1)، به نقل از احتجاج طبرسی(2) آورده است که:

سعد بن عبد الله گوید از حضرت ولی عصر (عج) پرسیدم تأویل «کهیعص » (که در آغاز سورۀ مریم آمده است چیست؟ فرمود: این حروف از خبرهای غیبی است که خداوند بندۀ خویش، زکریا، را از آنها مطلع ساخت و سپس داستان آن را بر پیامبر اکرم (صلّی الله علیه وآله) بازگفت.

ماجرا از این قرار بود که، زکریا از خدای متعال در خواست کرد اسامی خمسۀ [طیّبه] را به وی بیاموزد. جبرئیل فرود آمد و اسامی مزبور را به او آموخت. هرزمان که زکریا متذکر نام محمد و علی و فاطمه و حسن (علیهم السّلام) می گردید غم و اندوهش زایل می شد و [لی] زمانی که نام حسین را می برد گریه راه گلویش را می بست و نَفَسش به شماره می افتاد. یک روز گفت: خداوندا مرا چه می شود؟ زمانی که متذکر