زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 148

می نمودند.

-1

مجلس امام حسین علیه السّلام

مجلس آن حضرت، مجلس علم و وقار بود و به اهل علم از صحابه زینت می یافت، آنچه را از ادب و حکمت به آنها می آموخت، فرا می گرفتند و آنچه را از احادیث جدش صلّی اللّه علیه و آله از او روایت می کردند، می نوشتند.

(2) مورخان می گویند: مردم نزد وی جمع می شدند و گرد او چنان فراهم می آمدند که گویی پرندگان بر سر آنها قرار داشت و از آن حضرت علم گسترده و حدیث راستین را می شنیدند «1».
(3) مجلس آن حضرت، در مسجد جدش رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله بود و حلقه ای خاص خود داشت. مردی از قریش از معاویه پرسید حسین را کجا می یابد؟ به او گفت: «هرگاه وارد مسجد رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله شدی و جمعی را دیدی که گویی پرندگان بر سر آنها

نشسته است، آنجا حلقه (درس) ابی عبد اللّه است «2»».

(4) «علایلی» می گوید: «... مجلس وی جایگاه فرود دلها و محل رفت و آمد فرشتگان بود و آنکه در خدمتش می نشست احساس می کرد که در حضور انسانی از نوع دنیایی و از ساخت دنیا ننشسته است که با ترس از مقام، شکوه و عظمتش وسایل آن امتداد می یابد، بلکه در حضوری مالامال از آرامش که گویی فرشتگان در آن، در حال رفت و آمد هستند نشسته است ... «3»».
(5) شخصیت امام و بلندی جایگاه روحانیش، دلهای مسلمین و مشاعر آنان را
______________________________
(1) الحقائق فی الجوامع و الفوارق، ص 105.
(2) ابن عساکر، ترجمه امام الحسین، ص 212.
(3) اشعه من حیاه الحسین، ص 93.