زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 157

«آیا دنیا پدرت و آنان را که در گذشته اند، ترک نموده و امروز از محمد پیروی کرده ای؟».

(1) «اصید» نامه پدرش را بر حضرت پیامبر

صلّی اللّه علیه و آله عرضه نمود و از آن حضرت اجازه خواست تا به وی پاسخ دهد. پیامبر به او اجازه داد و او در جواب پدرش نوشت:

ان الذی سمک السماء بقدرهحتی علا فی ملکه فتوحدا

بعث الذی لا مثله فیما مضی یدعو لرحمته النبی محمدا

فدعا العباد لدینه فتتابعواطوعا و کرها مقبلین علی الهدی

و تخوفوا النار التی من اجلهاکان الشقی الخاسر المتلددا

و اعلم بانک میت و محاسب فالی من هذی الضلاله و الردی «آن که آسمان را به قدرت آفرید و از ملک خود بلندی یافت و یگانه گشت».

«آن کس را فرستاد که در گذشته چون او نبوده تا مردم را به رحمتش فرا خواند و او محمد پیامبر است».

«پس بندگان را به دین خود فرا خواند و آنان خواسته و ناخواسته پی درپی به سوی هدایت، روی آوردند».

«و از آتشی ترسیدند که شقی زیانکار گمراه برای آن بوده است».

«و بدان که خواهی مرد و به حساب تو رسیدگی خواهد شد، پس این گمراهی و هلاکت برای چیست؟».

(2) هنگامی که «سلمه» نامه پسرش را خواند به سوی پیامبر صلّی اللّه علیه و آله آمد و اسلام آورد «1».
______________________________
(1) اسد الغابه 1/ 100.
(1) 2- آن حضرت فرمود: از پدرم درباره سیره رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله در میان همنشینانش پرسیدم و آن حضرت فرمود: «رسول خدا پیوسته خوش رو بود و اخلاقی سهل داشت. نرمخو بود نه تندخو و نه سنگدل و نه پرخشم یا فحاش و یا عیب جو و ترش رو. از آنچه دوست نمی داشت، تغافل می نمود، هیچ کس از او نومید نمی گشت و کسی از او بی نصیب نمی شد. (2) سه