زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 247

می نمایم ...»

پیامبر صلّی اللّه علیه و آله در شگفت شد و به او فرمود: «ای ملک الموت! آیا این را انجام می دهی؟».

ملک الموت گفت: «به آن دستور داده شده ام که در هر چیزی مرا فرمان دهی، از تو اطاعت کنم».

پس جبرئیل بر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله فرود آمد و به آن حضرت گفت: «ای احمد! خداوند مشتاق تو شده است» «1».

(1) پیامبر صلّی اللّه علیه و آله جوار پروردگارش را انتخاب کرد و به ملک الموت اجازه داد تا روح عظیمش را قبض نماید و هنگامی که اهل بیت علیهم السّلام دانستند که پیامبر صلّی اللّه علیه و آله در این لحظات از آنها جدا می شود، برای وداع وی شتافتند و سبطین آمدند و خود را بر آن حضرت افکندند در حالی که اشک می ریختند و پیامبر صلّی اللّه علیه و آله آنها را فراوان می بوسید، پس امیر المؤمنین علیه السّلام خواست آنها را از پیامبر دور سازد، اما پیامبر صلّی اللّه علیه و آله مانع شد و به او فرمود: «آنها را بگذار تا از من بهره گیرند و من از آنها بهره مند شوم که پس از من اثری به آنها خواهد رسید ...».
(2) سپس روی به عیادت کنندگان خود کرد و به آنها فرمود: «در میان شما کتاب خدا و عترتم اهل بیتم را بر جای گذاشتم، پس

از بین برنده کتاب خدا همانند از بین برنده سنّت من است و نابود کننده سنتم همچون نابود کننده عترتم می باشد که آنها از هم جدا نمی شوند تا اینکه کنار حوض بر من وارد گردند ...» «2».

(3) و به وصی و باب مدینه علمش، امام امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود: «سرم را در
______________________________
(1) ابن سعد، طبقات 2/ 259، طبرانی، المعجم الکبیر 3/ 139- 140.
(2) خوارزمی، مقتل الحسین 1/ 114.