زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 289

«ای بنی هاشم! مردم را در خود طمع ندهید، خصوصا خاندان تیم بن مره یا خاندان عدی را».

«امر (خلافت) جز در میان شما

و برای شما نیست و برای آن، کسی جز ابو الحسن علی، شایسته نیست».

«ای ابو الحسن! برای آن همّت گمار که تو برای کاری که مورد انتظار است بلند مرتبه هستی».

(1) آنچه مسلم است، این است که مخالفت ابو سفیان از روی ایمان وی به حق امام علیه السّلام نبوده بلکه امری ظاهری بوده که توطئه بر ضد اسلام و ستم بر آن را مدّ نظر داشته است و امام از او روی برگرداند و به عواطف دروغینش اهمیتی نداد؛ زیرا رابطه ابو بکر با ابو سفیان بسیار محکم بوده و بخاری روایت کرده است که ابو سفیان بر جمعی از مسلمین گذشت که ابو بکر، سلمان، صهیب و بلال از جمله آنان بودند. بعضی از آنان گفتند: «آیا شمشیرهای خدا از گردن (این) دشمن خدا، بهره خود را نگرفته اند؟».
(2) ابو بکر، آنان را با سخنانی درشت منع نمود و به آنها گفت: «آیا این را به شیخ قریش و سرور آنها می گویید؟!».

و شتابان به سوی پیامبر صلّی اللّه علیه و آله رفت و آن حضرت را از گفتار آن قوم باخبر ساخت، پس پیامبر صلّی اللّه علیه و آله به وی پاسخ داد و فرمود: «ای ابو بکر! شاید آنان را خشمگین ساخته باشی؟ اگر آنها را خشمگین نموده باشی، خداوند را خشمگین کرده ای» «1».

(3) این مطلب، ارتباط محکم میان آن دو را نشان می دهد، در حالی که ابو بکر
______________________________
(1) بخاری، صحیح 2/ 362 مسلم، صحیح 4/ 1947. احمد، مسند 5/ 64.