زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 290

در زمان خلافتش در دلجویی از ابو سفیان، و جلب دوستیش کوشش نمود و او را حکمران

منطقه فاصل میان آخرین حد حجاز و نجران نمود «1» همچنانکه پسرش یزید را به عنوان حاکم شام تعیین نمود و از همان روز، ستاره امویان بالا گرفت و آنان قدرت یافتند.

-1

شکست انصار

ستاره انصار، رو به افول نهاد و آرزوهایشان برباد رفت و ذلّت و خواری بر آنها دست یافت. «حسان بن ثابت» نومیدی آنها را با این گفته خویش بیان کرده است:

نصرنا و آوینا النبی و لم نخف صروف اللیالی و البلاء علی و جل

بذلنا لهم انصاف مال اکفناکقسمه ایسار الجزور من الفضل

فکان جزاء الفضل منا علیهم جهالتهم حمقا و ما ذاک بالعدل «2» «پیامبر را یاری و پناه دادیم و از حوادث سهمگین و بلاها نترسیدم».

«برای آنها نیمی از اموال خود را بخشیدیم آن گونه که گوشت اضافه مانده شتر را می بخشند».

«پس پاداش نیکی ما بر آنها این بود که به نادانی، ما را نادیده گرفتند و این عادلانه نبوده است».

(2) انصار، در بیشتر روزگار خلفا، با خواری فراوان روبه رو شدند و برای آنان خطای بزرگشان در کوتاهی در مورد حق امیر المؤمنین علیه السّلام مشخص گردید و اینکه آنان خود را در گمراهیهای هولناکی از این زندگی افکنده بودند.
______________________________
(1) ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه 6/ 10- 11.
(2) همان 2/ 10.