زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 459

نمی گرفت.

- «آنچه برای تو دارم از گرفتن ریش تو سخت تر است».

(1) پس پیشانی او را با سرنیزه ای که در دست داشت، زخمی ساخت و کنانه بن بشر، سر نیزه هایی را که در دست داشت بالا برد و در بیخ گوش عثمان فرو کرد به طوری که در حلق وی داخل شد و آنگاه او را با شمشیر زد و عمرو بن حمق خزاعی به سوی او برخاست و بر سینه اش نشست در حالی که هنوز رمقی در او بود، پس وی را نه بار ضربه زد و

عمیر بن ضابئ دو دنده از دنده هایش را شکست و کوشیدند تا سر از تنش جدا کنند که دو همسرش، «نائله و دختر شبیبه بن ربیعه» خود را بر او انداختند پس ابن عدیس دستور داد او را برای آنها رها کنند «1».

(2) عثمان را تنی بی جان افتاده بر زمین رها کردند و انقلابیون اجازه دفن او را نمی دادند و «صفدی» گفته است: آنها وی را سه روز بر مزبله ای انداختند «2» تا وی را تحقیر و توهین بیشتری کرده باشند. پس بعضی از خاصان وی با امام امیر المؤمنین علیه السّلام سخن گفتند تا در مورد دفن وی نزد انقلابیون وساطت کنند.

امام با آنان سخن گفت و آنان اجازه دفن عثمان را دادند «3».

(3) «جولد تسهیر» درباره تدفین وی چنین می گوید: «جنازه او را بدون غسل، بر (لنگه) دری گذاشتند به طوری که سر او به شدت کوبیده می شد و حاملان آن به سرعت قدم برمی داشتند و در تاریکی شب او را شتابان می بردند در حالی که
______________________________
(1) العذیر 9/ 206.
(2) تمام المتون، ص 79.
(3) حیاه الامام الحسن علیه السّلام 1/ 303.