زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 496

خودداری نمود ... زیرا به عقیده امام جایز نیست که امارت و دیگر مناصب دولتی جز به انسانهای پاک که برای منافع امت می کوشند و حکومت را وسیله و نردبانی برای دستیابی به ثروت و دیگر منافع شخصی قرار نمی دهند، سپرده شود.

-1

صراحت و صداقت

مطلب بارز در سیاست امام امیر المؤمنین علیه السّلام التزام به صراحت و صداقت در همه امور سیاسیش می باشد. و آن حضرت، به هیچ صورت، خدعه و نیرنگ به کار نمی بردند، بلکه راه واضح بدون پیچ و خم را برگزیدند و به شیوه عموزاده اش، حضرت رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله حرکت کردند و جهت و هدایت آن حضرت را برگزیده، بر طریقه وی رفتند و با همه قدمهایش، همگامی نمود و اگر آن حضرت، آن اعراف سیاسی را در پیش می گرفت که وسایل غدر و نفاق را

در راه رسیدن به حکومت اجازه می دهد، خلافت به عثمان نمی رسید، زیرا عبد الرحمن بن عوف بر او اصرار ورزید که با وی بیعت کند به شرط اینکه بر سیره شیخین عمل نماید و آن حضرت از پذیرش آن خودداری نمود و با صراحت به وی فرمود: امت را در پرتو کتاب خدا که خود، در برگیرنده آن بود و در پرتو سنّت رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله اداره خواهد کرد و هیچ منبع دیگری را در زمینه تشریع و سیاست اسلامی، مورد عمل قرار نخواهد داد، آن حضرت علیه السّلام می فرماید: «اگر مکر و خدعه در آتش نمی بود، مکّارترین مردم بودم».