زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام صفحه 432

شد «1» که بهشت مشتاق آنان بود «2».

(1) هنگامی که در ایام عثمان، فتنه ها ظاهر شد و بنی امیه، منافع دولت و خیرات سرزمینها را به خود اختصاص دادند، ابو ذر، موضع یک مسلمان مؤمن به دین را اتخاذ نمود و از سیاست عثمان انتقاد می کرد و او را فرا می خواند تا برای بحران و از هم پاشیدگی اجتماع، حدّی قایل شود. عثمان او را نهی نمود ولی وی

بازنایستاد و همچنان به انتقاد خود ادامه داد. و در برابر کسانی که عثمان، ثروت فراوان به آنان داده بود، می ایستاد و گفتار خدای تعالی را تلاوت می کرد که فرموده است: وَ الَّذِینَ یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّهَ وَ لا یُنْفِقُونَها فِی سَبِیلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ.

«آنان که طلا و نقره می اندوزند و آنها را در راه خدا انفاق نمی کنند، آنان را به عذابی دردناک مژده بده».

(2) این گفتار، مروان حکم را به خشم آورد، زیرا اموال فراوانی که عثمان به وی بخشیده بود، نزد او انباشته شده بود. وی از ابو ذر به تنگ آمد و از وی نزد عثمان شکایت برد. عثمان ابو ذر را پیام داد و او را از آن کار منع نمود، اما ابو ذر نپذیرفت و گفت: «آیا عثمان مرا از تلاوت کتاب خدا نهی می کند؟ ... به خدا اگر خداوند را با خشم عثمان، راضی نمایم برای من دوست داشتنی تر و بهتر است از اینکه خدای را با رضایت عثمان به خشم آورم ...».
(3) عثمان برآشفت و از ابو ذر به تنگ آمد، اما خشم خود را نگهداشت و به دنبال وسیله ای بود تا دشمنش را نابود سازد.
______________________________
(1) سه نفری که بهشت مشتاق آنان بود: حضرت امام علی علیه السّلام، ابو ذر و عمّار بودند.
(2) مجمع الزوائد 9/ 330.