زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام صفحه 434

«مال، مال مسلمین است». و نیز در ساختن کاخ «الخضراء» بر او اعتراض نمود و به او گفت: «ای معاویه! اگر این خانه از مال خدا باشد، خیانت و اگر از مال تو باشد، اسراف است ...».

(1) وی، مسلمین را به بیداری و بر حذر بودن از سیاست

اموی دعوت می کرد و به مردم شام می گفت: «به خدا قسم کارهایی انجام شده است که من آنها را نمی شناسم. به خدا قسم آنها نه در کتاب خدا هستند و نه در سنّت پیامبرش.

به خدا قسم من حقّی را می بینم که خاموش و باطلی که زنده گردانیده می شود و راستگویی که تکذیب و برتری که بدون تقوا اعمال می گردد و درستکاری که دیگران بر او ترجیح داده می شوند «1»».

(2) مردم، سخن وی را باور داشتند و گفتارش را تصدیق می نمودند. وی همچنان به روشنگری اجتماعی ادامه می داد و به احقاق محرومان فرا می خواند و فقرا را تشویق می کرد تا حقوقشان را از گروه حاکم بگیرند.
(3) معاویه طاغوت، هراسناک شد تا مبادا آتش انقلاب بر ضد وی شعله ور شود، پس مردم را از نشست و برخاست با وی منع کرد و خطاب به وی گفت:

«ای دشمن خدا! مردم را بر علیه ما می شورانی و انجام می دهی آنچه را انجام می دهی!! اگر من بدون اجازه امیر المؤمنین (یعنی عثمان) یکی از یاران محمد را می کشتم، تو را کشته بودم!».

(4) آن قهرمان عظیم، بی اعتنا به قدرتش، به وی پاسخ داد و گفت: «من دشمن خدا نیستم و نه دشمن رسولش، بلکه تو و پدرت دشمنان خدا و رسولش هستید.

به ظاهر اسلام آوردید و در باطن کافرید ...».

______________________________
(1) الانساب 5/ 52- 53.
(1) ابو ذر، به فعالیتهای اجتماعیش ادامه می داد و دعوت به بیداری اجتماع را دنبال می کرد و مردم را به انقلاب، تشویق می نمود. پس معاویه به خشم آمد و به عثمان نامه نوشت و او را از خطر ابو ذر آگاه نمود