کتابخانه بالقرآن

زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام صفحه 438

صفحه 438

حسن! مگر نمی دانی که عثمان، سخن گفتن با این مرد را نهی کرده است؟ پس اگر نمی دانستی حالا بدان ....

امام امیر المؤمنین

علیه السّلام به سوی مروان برخاست و بر دو گوش مرکبش زد و بر او فریاد کشید: «دور شو، خداوند تو را به سوی آتش دور کند».

مروان به سوی عثمان گریخت و او را از اینکه فرمانش اطاعت نشده و به وی تعدی گشته بود، با خبر ساخت.

-1

سخنان حضرت امام امیر المؤمنین علیه السّلام

امام امیر المؤمنین علیه السّلام در کنار ابو ذر ایستاد و در حالی که چشمانش پر از اشک بود، او را وداع کرد و این کلمات را که بیانگر شخصیت وی بودند، خطاب به وی بر زبان آورد:

(2) «ای ابو ذر! تو بخاطر خدا خشمگین گشتی، پس به کسی امیدوار باش که برایش خشمگین شدی. اینها از تو بر دنیایشان ترسیدند و تو از آنها بر دینت ترسیدی. پس در دستشان رها ساز آنچه را که از تو بر آن ترسیدند و با آنچه از آنها بر آن ترسیدی، بگریز که آنها چه نیازمندند به آنچه از آنان بازداشتی و تو چه بی نیازی از آنچه تو را از آن بازداشتند و فردا خواهی دانست که چه کسی برنده است و بر چه کسی بیشتر حسد خواهند برد؟ که اگر آسمانها و زمین بر بنده ای بسته باشند و او پرهیزگار باشد، خداوند از آنها برای وی راه خروجی خواهد ساخت، جز حق، تو را مأنوس نسازد و جز باطل تو را به وحشت نیندازد، زیرا اگر دنیای آنها را می پذیرفتی، تو را دوست می داشتند و اگر چیزی از آن را با دندان خود می بریدی، تو را ایمن می ساختند ...».
(1) این سخنان، انقلاب ابو ذر را روشن می سازد که برای حق و بخاطر