زندگانی حضرت امام حسین علیه السلام صفحه 439

اصول بلند پایه ای بوده است که اسلام آنها را آورده بود و آن قوم از وی بر دنیایشان ترسیدند و بخاطر اینکه آنان ثروتهای امت را غارت نموده و با اقتصاد و سرنوشت آن بازی کرده بودند، از وی ترسیدند و امام این روح پاک را در ابو ذر گرامی داشت و از او خواست تا با دین خود بگریزد تا از شرارتها و گناهان آن قوم در امان باشد؛ زیرا وی در آخرتش برنده و در روز دیدار خدا، خوشبخت خواهد بود و آنان زیانکارانی خواهند بود که آتش، چهره هایشان را خواهد سوزاند و در آن جاویدان خواهند ماند.

-2

سخنان امام حسن علیه السّلام

امام حسن علیه السّلام به سوی عمویش ابو ذر شتافت و با او مصافحه نمود و به گرمی وی را بدرود گفت و این کلمات گرم را خطاب به او بر زبان آورد که از درد و اندوه عظیم آن حضرت، حکایت می کرد:

«عمو جان! اگر نبود که برای وداع کننده شایسته است که خاموش باشد و مشایعت کننده مراجعت کند، سخن کوتاه می شد هر چند که افسوس طولانی شود. و این قوم، آنچه را می بینی برای تو پیش آورده اند، پس دنیا را از خود فروگذار با یادآوری فارغ شدن از آن و سخت شدن شدتش را فراموش کن به امید آنچه پس از آن خواهد بود و شکیبا باش تا اینکه به دیدار پیامبرت بروی در حالی که از تو خشنود باشد».

-3

سخنان امام حسین علیه السّلام

امام حسین به سوی ابو ذر رفت در حالی که اندوه بر او تأثیر عظیمی نهاده