اربعینیان: تجربیات مربوط به پیاده روی اربعین صفحه 13

بیت عصمت و طهارت علیهم السلام و خانوادۀ اصحاب، از شام به سوی مدینه؛ که به نظر برخی مورخان، در راه بازگشت از شام، مسیر خود را تغییر دادند و به طرف کربلا رفتند و در روز اربعین، به آنجا رسیدند و با جابر بن عبدالله انصاری ملاقات کردند.

اهمیت اربعین

اربعین حسینی، در تاریخ خونبار تشیع، از جایگاه بسیار مهمی برخوردار است. اگر واقعۀ شهادت امام حسین علیه السلام در کربلا اتفاق می افتاد و حکومت اموی موفق می شد یاد و خاطرۀ آنان را در میان حوادث روزمره محو سازد، همه زحمات امام و یارانش _ در جهت اصلاح انحرافات عقیدتی و رفتاری مسلمانان _ به هدر می رفت. بی اثر شدن فداکاری امام، سبب می شد رفتارهای ناپسند و ضد اسلامی امویان، ادامه یابد و دیگر کسی توان و جرأت مقابله و قد برافراشتن در برابر آنان را پیدا نکند.

بنا بر این، پس از این که نخستین مرحله از قیام حضرت اباعبدالله علیه السلام، در روز عاشورا به پایان رسید، مسئولیت مرحلۀ دوم قیام، به اهل بیت پاک امام و پیام رسانان واقعۀ عاشورا سپرده شد. آنان، چهل شبانه روز _ یعنی یک اربعین _ با صبر بر مصیبت ها و تحمل شکنجه ها و هتک حرمت ها، ایستادگی کردند و توانستند با روشنگری، بر یزیدیان پیروز شوند و حق را چنان زنده نگهدارند که برای همیشه تاریخ، الهام بخش دین داران و آزادگان و آگاهی بخش همۀ اعصار و قرون باشند.

اربعین حسینی، یعنی عملکرد چهل روزۀ گروهی روشن فکر دین دار و روشن گر منحصر به فرد از شجرۀ طیبه که به شایستگی، در آزمایشی بسیار سخت و دشوار، پیروز و موفق شدند.

تحلیل سیاسی اربعین

با شروع