شهد سخن 11: با کاروان حسینی تا کاروان رضوی- نمونه فیش سخنرانی ویژه اربعین ویژه ایام اربعین و دهه آخر ماه صفر 1438 ه.ق و وقف صفحه 32

امام حسین(علیه السلام) در شب عاشورا خطاب به اصحاب خود به ارتباط میان یاری خود و یاری امام عصر(عجل الله تعالی فرجه) اشاره کرده و فرمودند:

«وَ قَد قَالَ جَدِّی رَسُول الله صَلی اللهُ عَلَیه وَ آلِهِ: وَلَدِیَ حُسَیْنُ یُقْتَل بِطَفِّ کَرْبَلاَءَ غَرِیبَاً وَحِیدَا عَطشَانَاً فَرِیدَاً فَمَن نَصَرَهُ فَقَد نُصرَتِی وَ نَصَرَ وَلَدَه الحُجه؛ همانا جدم رسول خدا (صلیالله علیه و آله) فرمودند: فرزند من حسین در زمین کربلا، غریب و تنها، عطشان و بی کس، کشته میشود، کسی که او را یاری کند، مرا یاری نموده و فرزندش مهدی(علیه السلام) را یاری نموده است.»(1)

پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) در این روایت به چند نکته اشاره کرده: 1. «وَلَدِیَ حُسَیْنُ یُقْتَل»؛ خبر از شهادت میدهند، نه مرگ طبیعی. کشته شدن و شهادت بسیار سوزناکتر از مرگ طبیعی است. حال اگر غریبانه و مظلومانه هم باشد، دردناکی این قضیه بیشتر میشود که پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) میفرماید: 2. «غَرِیبَاً وَحِیدَاً» این غربت و تنهایی از لحظه ای که سفر حج را ناتمام گذاشته، آغاز شده و تا گودی قتلگاه ادامه یافته و بعد از آن به نحوی دیگر نمود مییابد، آقا را با عنوان خارجی معرفی میکنند و سربریده ایشان را سنگباران میکنند.

نکته جانسوز دیگری که پیامبر به آن اشارهکرده، عطش و تشنگی امام حسین(علیه السلام) است.

مصیبت عطش بسیار سخت است. معمولاً کسی که محاصره