شهد سخن 11: با کاروان حسینی تا کاروان رضوی- نمونه فیش سخنرانی ویژه اربعین ویژه ایام اربعین و دهه آخر ماه صفر 1438 ه.ق و وقف صفحه 68

آزاد کردن کنیزی که به حضرت گل هدیه کرد نمونه بارز آن است.

حتی پاسخ وی در برابر نامهربانی نیز مهربانی بود. چنان که نوشته اند، امام، گوسفند زیبایی داشت که به آن علاقه نشان میداد. روزی دید گوسفند، خوابیده است و ناله میکند. جلوتر رفت و دید که پای آن را شکسته اند. امام از غلامش پرسید: «چه کسی پای این حیوان را شکسته است؟» غلام گفت: «من شکسته ام».

حضرت فرمود: «چرا چنین کردی؟» گفت: «برای اینکه تو را ناراحت کنم. امام فرمود: «ولی من در عوض، تو را خشنود میکنم، و غلام را آزاد کرد».(1)

پرده متفاوت تر زندگی حضرت ارتباط ایشان با خداست؛ در تاریخ آمده که وقتی آن حضرت وضو میگرفت، تمام بدنش از ترس خدا میلرزید و چهره اش زرد میشد. میپرسیدند: ای پسر رسول خدا! چرا؟ میفرمود: «بنده و عبد خدا باید هنگامیکه آماده بندگی به درگاه او میشود، از ترس او رنگش تغییر کند و اعضایش بلرزد».(2)

وقتی به آستان مسجد میرسید، میگفت: «خدایا! مهمانت بر در خانه است. ای نیکو کار! بدرفتار به سویت آمده است. ای خدای کریم! به زیبایی هایی که داری، از زشتی هایی که از من میدانی، در گذر»(3)

وقتی به نماز می ایستاد، تمام تنش میلرزید.

این زندگانی امامان ما بوده است اما ما چقدر امامان خود را میشناسیم؟ به عنوان مثال- با توجه به مناسبتی که اکنون

1- حیاه الامام الحسن بن علی(علیه السلام)، ج1، ص314.
2- ابن شهر آشوب، مناقب، ج4، ص14.
3- بحارالانوار، ج43، ص339.