شهد سخن 11: با کاروان حسینی تا کاروان رضوی- نمونه فیش سخنرانی ویژه اربعین ویژه ایام اربعین و دهه آخر ماه صفر 1438 ه.ق و وقف صفحه 80

چون حضرت به عالم بقا رحلت فرمودند، امام حسین(علیه السلام) و تعدادی از بنیهاشم بدن مبارک را غسل دادند و به سوی روضه منوره حضرت رسول(صلی الله علیه و آله و سلم) حرکت کردند تا بدن را در آنجا دفن نمایند؛ اما عدهای مانع شدند و جنازه حضرت را تیرباران کردند آنگونه که 70 تیر از جنازه امام(علیه السلام) بیرون کشیدند. این لحظه خیلی بر حضرت ابوالفضل(علیه السلام) سخت گذشت. تیرها به تابوت اصابت نمیکرد؛ بلکه بر قلب حضرت ابوالفضل -(علیه السلام)- مینشست و جگر او را میخراشید. تحمل نکرد و دست به شمشیر برد؛ اما امام حسین(علیه السلام) مانع شدند و فرمودند: برادر صبر کن. وصیت امام حسن(علیه السلام) این است که هیچ خونی در تشییع جنازه ایشان ریخته نشود.

عرض میکنیم: یا ابوالفضل! تیرباران تابوت امام حسن(علیه السلام) را تحمل نکردی، پس چه میکردی اگر با زینب روی تل زینبیه میبودی؟ آن هنگامی که حضرت زینب(علیها السلام) نگاه کرد دید شمشیرها بالا میروند؛ نیزه ها بالا میروند و همه در یک نقطه فرود می آیند.

خودم دیدم ز بالای بلندی

که محبوب خدا را سر بریدند

خودم دیدم کبوترهای معصوم

همه سر زیر پرها کرده بودند

خودم دیدم که صحرا لاله گون بود

خودم دیدم زمین دریای خون بود(1)