پیاده تا کربلا: آداب و فضائل زیارت سیدالشهدا (علیه السلام) صفحه 14

که با آمرزش گذشته و گناهان هفتاد سال، باز می گردند؟ آیا دوست نداری فردا از کسانی باشی که [در روز قیامت] بیرون می آیند، بی آنکه گناهی قابل پیگیری داشته باشند؟ آیا دوست نداری که فردا از کسانی باشی که با پیامبر خدا صلی الله علیه و آله مصافحه می کنند؟ (1)

نکته

در دعاهای اهل بیت علیهم السلام چنین آمده است: یَا مَنْ یُعْطِی الْکَثِیرَ بِالْقَلِیل؛ «ای خدایی که در برابر عمل اندک پاداش بسیار عنایت می کنی». (2)

پاداشی که خدای مهربان در برابر طاعت بشر تَفضّل می کند به لحاظ جُود و کرم خویش است نه به لحاظ حجم فیزیکی بندگان. گاه کاری از نظر حجم فیزیکی چندان زیاد نیست ولی ارزش بالایی دارد. مانند نماز که در واجبات مهم ترین واجب محسوب می شود مگر چند قیام و قعود و چند ذکر و دعا دارد؟ یا گناه ابلیس مگر تنها یک سجده نکردن بیشتر بود؟

ازاین رو تنها حجم فیزیکی عمل مورد نظر نیست. ملاکِ ارزش، روح و حقیقتی است که در آن عمل وجود دارد و اثری که بر آن مترتب می گردد. این پادش ها ی فراوان که در روایات آمده است، باید با توجه به وسعت لطف و رحمت و عطیه الهی و عنایتی که خدای تعالی به حضرت سیدالشهداء علیه السلام دارد و قدردانی اش از فداکاری آن حضرت سنجیده و لحاظ شود.

از این گذشته برخی از پادش ها و ارزش ها در جایی است که زائر آداب زیارت را رعایت نماید (3) و معرفت و بصیرت کامل به امام و پشیوای خود داشته باشد. و دستورات آن امام همام را در گفتار و رفتارِ زندگی خود جاری کند.

1- کامل الزیارات، ص126؛ تهذیب الاحکام، ج6، ص47؛ المزار الکبیر (ابن مشهدی)، ص336؛ وسائل الشیعه، ج14، ص413.
2- مصباح المتهجد، ج1، ص353؛ جماع الاسبوع، ص378.
3- به سوی بهشت، صدری، ص32.