پیاده تا کربلا: آداب و فضائل زیارت سیدالشهدا (علیه السلام) صفحه 34

داده شود و برایش در هنگام گناه نعمتی اضافه گردد، پس او را از آمرزش خواهی از گناهان باز دارد، پس او غافلگیر شده از راهی که نداند». (1)

مالت را بخور!

امام حسین علیه السلام در کلامی شیوا و زیبا چنین می فرمایند: مَالُکَ إِنْ لَمْ یَکُنْ لَکَ کُنْتَ لَهُ فَلَا تَبْقَ عَلَیْهِ فَإِنَّهُ لَا یَبْقَی عَلَیْکَ وَکُلْهُ قَبْلَ أَنْ یَأْکُلَک؛ «دارایی ات اگر برای تو نباشد، تو برای آن هستی؛ پس باقی اش مگذار که برای تو نمی ماند و آن را بخور پیش از آنکه تو را بخورد». (2)

برگ عیشی به گور خویش فِرِست کس نیارد، زِ پس و پیش فرست (سعدی)

به قول معروف «ثروت نوکر خوبی است، لکن ارباب بدی است». اختیار ثروت در دست ماست و بهتر است از آن به بهترین و شایسته ترین روش در سعادت دنیا و آخرت خویش استفاده کنیم؛ چرا که پس از ما، این مالی که سال ها با زحمت و تلاش به دست آوردیم به وارث می رسد و وارث محترم هم به فکر خویش است. پس چه نیکوست با این ثروت نام نیکی از خود به جا بگذاریم و از آن ذخیره ای برای آبادی آخرت خویش بسازیم.

بنوش و بپوش و ببخش و بده برای دگر روز، چیزی بنه (سعدی)

پدر بزرگوارشان حضرت امیر مؤمنان علیه السلام می فرمایند: مَا أَکَلْتَهُ رَاحَ وَ مَا أَطْعَمْتَهُ فَاحَ؛ «آنچه بخوری، برود و آنچه بخورانی فراوان و پر برکت شود». (3)

زان دو نیم است دانه گندم که یکی خود خوری یکی مردم (مکتبی)

1- الکافی، ج4، ص265.
2- نزهه الناظر و تنبیه الخاطر، ص84.
3- تصنیف غُرَرُالحِکم و دُرَرُالکَلِم، ح 9634