- مقدمه کتاب 1
- مقدمه ناشر 1
- مجلس اول 2
- مجلس دوم 5
- مجلس سوم 7
- مجلس چهارم 8
- مجلس پنجم 10
- مجلس ششم 13
- مجلس هفتم 15
- مجلس هشتم 17
- مجلس نهم 20
- مجلس دهم 23
- مجلس یازدهم 24
- مجلس دوازدهم 27
- مجلس سیزده 30
- مجلس چهاردهم 33
- مجلس پانزدهم 34
- مجلس شانزدهم 37
- مجلس هفدهم 38
- مجلس هجدهم 40
- مجلس نوزدهم 43
- مجلس بیستم 44
- مجلس بیست ویکم 46
- مجلس بیست ودوم 50
- مجلس بیست وسوم 52
- مجلس بیست وچهارم 54
- مجلس بیست وپنجم 56
- مجلس بیست وششم 59
- مجلس بیست وهفتم 62
- مجلس بیست وهشتم 64
- مجلس بیست ونهم 66
- مجلس سی ام 68
- مجلس سی ویکم 71
- مجلس سی ودوم 73
- مجلس سی وسوم 75
- مجلس سی وچهارم 77
- مجلس سی وپنجم 78
- مجلس سی وششم 82
- مجلس سی وهفتم 83
- مجلس سی وهشتم 86
- مجلس سی ونهم 88
- مجلس چهلم 89
- مجلس چهل ویکم 92
- مجلس چهل ودوم 94
- مجلس چهل وسوم 97
- مجلس چهل وچهارم 99
- مجلس چهل وپنجم 101
- مجلس چهل وششم 103
- مجلس چهل وهفتم 106
- مجلس چهل وهشتم 107
- قسمت اول 107
- قسمت دوم 110
- مجلس چهل ونهم 113
- مجلس پنجاهم 116
- مجلس پنجاه ویکم 118
- مجلس پنجاه و دوم 120
- مجلس پنجاه وسوم 124
- مجلس پنجاه وچهارم 127
- مجلس پنجاه وپنجم 129
- مجلس پنجاه وششم 133
- پی نوشت ها 136
- 1 تا 100 136
- 101 تا 203 147
- 204 تا 312 157
- 313 تا 401 169
- 402 تا 474 178
- 475 تا 573 187
مجلس هشتم
پاسخ امام حسین ( ع ) به نامه مسور بن مخرمه .
( ( استخیر اللّه فی ذلک ) ) . از ج_م_ل_ه ک_س_ان_ی ک_ه ام_ام ( ع ) را از رف_ت_ن ب_ه س_م_ت ع_راق ب_رح_ذر داش_ت_ه , ( (
م_س_ور بن مخرمه ) ) ( ( 67 ) ) است او نامه ای به این مضمون برای حضرت نوشت : . ( ( ای_اک ان ت_غتر بکتب اهل العراق , ویقول لک ابن الزبیر, الحق بهم , فانهم ناصروک , ایاک ان تبرح ال_ح_رم , ف_انهم ان کانت لهم بک حاجه فسیضربون اباط الابل حتی یوافوک , فتخرج الیهم فی قوه وعده ) ) ( ( 68 ) ) .
ی_ع_ن_ی : ( ( م_بادا به نامه های مردم عراق , مغرور شوی وسخن عبداللّه بن زبیررابپذیری وبه عراق ب_روی , م_بادا از مکه دور شوی , اگر مردم عراق واقعا به شما احتیاج دارند, زیر بغلهای شتر بزنند ( ی_ع_ن_ی بر شتران را هوار سوار شوند ) وخودرا به زحمت بیندازند تا به خدمت شما رسیده آنگاه با قدرت وامکانات , خارج شوید ( یعنی تنهانوشتن نامه کافی نیست بلکه باید حرکت کنند وخودشان به حضور برسند ) ) ) .
اشتباه مسور بن مخرمه .
( ( مسور بن مخرمه ) ) خیال می کند که حضرت , صرفا به خاطر نامه های مردم عراق حرکت می کند واز کثرت نامه ها, خوشحال شده ویا اینها, باعث تحریک وتشجیع حضرت برای رفتن به سمت عراق شده است در حالی که نمی داند نه بر حذرداشتن امثال ( ( ابن عباس , ومحمد بن حنفیه , وام سلمه وع_ب_داللّه ب_ن ع_م_ر ) ) , حضرت رامنصرف می کند ونه ارسال نامه های مردم عراق وترغیب امثال ( ( ع_ب_داللّه ب_ن زبیر ) ) امام ( ع ) را بر رفتن , مصر می سازد, او امام
معصوم وخامس اصحاب کسااست وای_ن ح_رک_ت وق_یام یک ماموریت الهی است که اراده حقتعالی بر این تعلق گرفته که حسین بن علی ( ع ) در این راه کشته شود وزنها وبچه ها هم اسیر شوند تا دین الهی پایداربماند . *** . زود بیرون رو تو در سمت عراق _____ کربلا دارد به خونت اشتیاق . حق تورا غلطان به خونت خواسته _____ این قبا بر پیکرت آراسته . کودکانت را ببر همراه خود _____ نینوارا پر سوزکن از آه خود .
پاسخ امام ( ع ) .
س_ی_د ال_ش_هدا ( ع ) در پاسخ ( ( مسور ) ) فقط به یک جمله اکتفا می کنند وآن ( ( استخیر اللّه ) ) است , یعنی از خداوند می خواهم آنچه را خیر ومصلحت من است همان را عملی سازد, نکته ای که در کتب روایی واخلاقی بابی به آن اختصاص داده شده , تحت عنوان ( ( التفویض الی اللّه والتوکل علیه ) ) که مؤمن باید اموراتش را به خدای متعال واگذار کند وبر او توکل نماید تا او هرچه مصلحت بنده است , همان راعملی سازد .