نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 104

أَلْمَوْتُ یَأْتی بَغْتَهً

وَالْقَبْرُ صُنْدُوقُ الْعَمَلِ(1)

یاد مرگ

ذِکْرُ الْمَوْتِ

2 - یَابْنَ آدَمَ! تَفَکَّرْ وَ قُلْ:

أَیْنَ مُلُوکُ الدُّنْیا وَ أَرْبابُها، أَلَّذینَ عَمَّرُوا خَرابَها، وَ احْتَفَرُوا أَنْهارَها، وَ غَرَسُوا أَشْجارَها، وَ مَدَّنُوا مَدائِنَها. فارَقُوها وَ هُمْ کارِهُونَ، وَ وَرَثَها قَوْمٌ آخَرُونَ، وَ نَحْنُ بِهِمْ عَمَّا قَلیلٍ لاحِقُونَ؟

یَابْنَ آدَمَ! أُذْکُرْ مَصْرَعَکَ، وَ فی قَبْرِکَ مَضْجَعَکَ، وَمَوْقِفَکَ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ تَعالی یَشْهَدُ جَوارِحُکَ عَلَیْکَ یَوْمَ تَزِلُّ فیهِ الْأَقْدامُ.

مرگ به طور ناگهانی می آید و قبر صندوق عمل است.

2 - ای فرزند آدم! اندیشه کن و بگو!

کجا هستند پادشاهان و صاحبان دنیا؟ کسانی که ویرانه های آن را آباد و نهرهای آن را حفر کردند، درختان آن را کاشتند و شهرهای آن را بنا گذاردند و از آن جدا شدند در حالی که ناراحت بودند و گروهی دیگر آن را به ارث بردند و ما هم به زودی به آنها خواهیم پیوست.

ای فرزند آدم! مرگ خود را به یادآور و بر پهلو خوابیدن در قبر و ایستادن در برابر خدا در روز قیامت را به یاد داشته باش. روزی که قدم ها در آن می لرزد و اعضای بدنت بر علیه تو گواهی می دهند.