لمعة من بلاغة الحسین علیه‌السلام‌ صفحه 22

أثني علي الله الحسن الثناء و احمده علي السرآء و الضرآء، اللهم اني احمدك علي ان كرمتنا بالنبوة، و علمتنا القرآن، و فقهتنا في الدين و جعلت لنا اسماعا و ابصارا و افئدة فاجعلنا من الشاكرين.اما بعد، فاني لا اعلم اصحابا اوفي و لا خيرا من اصحابي، و لا اهل بيت ابر و لا أوصل من اهل بيتي، فجزاكم الله عني خيرا.الا و اني لا اظن يوما لنا من هؤلاء.الا و اني قد اذنت لكم، فانطلقوا جميعا في حل، ليس عليكم مني ذمام، هذا الليل قد غشيكم فاتخذوه جملا [75] .

از خطبه‌هاي آن حضرت در وفاداري اصحاب و يارانش

بهترين ثنا را به پيشگاه الهي تقديم مي‌دارم و او را در حالت ناراحتي و سرور حمد و ستايش مي‌نمايم.بارالها! تو را حمد مي‌كنم كه با پيامبرت به ما عظمت دادي و قرآن آموختي و در دين فقيه نمودي و براي ما گوش‌هاي شنوا و قلب‌ها و چشم‌هاي بينا قرار دادي، پس خدايا! ما را از شاكران قرار بده؛ اما بعد، بدانيد كه من ياراني باوفاتر و بهتر از شما سراغ ندارم و هيچ خانواده‌اي نيكوكارتر از خانواده خود نمي‌شناسم.خداوند به شما جزاي خير و پاداش نيكو عنايت نمايد. آگاه باشيد كه من فكر روزي را مي‌كنم كه اينها با من دارند. بنابراين، به شما اجازه دادم كه برويد و هيچ عهد و ذمه‌اي از جانب من بر گردن و عهده‌ي شما نيست. اين شب است كه شما را در برگرفته است، از اين تاريكي به عنوان يك مركب تندرو استفاده و بهره برداري نماييد.

و من كلامه لعسكره و اهل بيته‌

اشاره

قال لعسكره انتم من بيعتي في حل، فالحقوا بعشآئركم و مواليكمو قال لاهل بيتهقد جعلتكم من حل من مفارقتي، فانكم لا تطيقونهم لتضاعف اعدادهم و قواهم، و ما المقصود غيري، فدعوني و القوم، فان الله عزوجل يعينني و لا يخليني من [حسن] نظره، كعادته في اسلافنا الطيبين.فاما عسكره ففارقوه.و اما اهله و الادنون من اقربائه فابوا، و قالوا: لانفارقك، و يحل بنا ما يحل بك، و يحزننا ما يحزنك، و يصيبنا ما يصيبك، و انا اقرب ما يكون الي الله اذا كنا معك.فقال لهم:فان كنتم قد وطنتم انفسكم علي ما وطنت نفسي عليه، فاعلموا أن الله انما يهب المنازل الشريفة لعباده لصبرهم باحتمال المكاره.و ان الله و ان كان خصني مع من مضي من اهلي الذين انا اخرهم بقاء في الدنيا من المكرمات بما يسهل معها علي احتمال الكريهات، فان لكم شطر ذلك من كرامات الله تعالي.و اعلموا ان الدنيا حلوها و مرها حلم، و الانتباه في الاخرة، و الفائز من فاز فيها، و الشقي من شقي فيها.اولا احدثكم باول امرنا و امركم معاشر اوليائنا و محبينا، و المعتصمين بنا ليسهل عليكم احتمال ما انتم له معرضون؟قالوا: بلي يابن رسول الله.قال: ان الله لما خلق ادم، و سواه و علمه اسمآء كل شي‌ء و عرضهم علي الملائكة، جعل محمدا و عليا و فاطمة و الحسن و الحسين عليهم‌السلام اشباحا خمسة في ظهر آدم، و كانت انوارهم تضي‌ء في الافاق من السماوات و الحجب و الجنان و الكرسي و العرش، فامر الله تعالي الملائكة بالسجود لادم، تعظيما له انه قد فضله بان جعله وعاء لتلك الاشباح التي قد عم انوارها الافاق.فسجدوا [لادم] الا ابليس ابي ان يتواضع لجلال عظمة الله، و ان يتواضع لانوارنا اهل البيت، و قد تواضعت لها الملائكة كلها.و استكبر، و ترفع، و كان بابائه ذلك و تكبره من الكافرين [76] .

از سخنان آن حضرت به ياران و خانواده‌اش

شما نسبت به بيعت كه با من نموده‌ايد آزاديد. به خانواده‌ها و عشيره‌ي خود بازگرديد و به خانواده‌ي خود فرمود:من شما را در اين كه از من جدا مي‌شويد، آزاد گذاشتم. شما طاقت و تاب درگيري با اينها را نداريد، چون تعداد آنها زياد است و از جهت عده و عده از شما برترند و اينها غير از من مقصود ديگري ندارند، پس من و اين قوم را به حال خود واگذاريد. همانا خداوند مرا ياري خواهد داد و مانند گذشته‌گانم از حسن نظرش نخواهم افتاد.(اما لشكرش كه او را تنها گذاشتند و اما خانواده و ياران نزديكش عاشقانه ماندند و عرض كردند ما هرگز از تو جدا نخواهيم شد و هر غم و غصه و ناراحتي كه براي شما پيش آمد ما نيز در آن شريك خواهيم بود. و به اين امر به خداوند تبارك و تعالي تقرب مي‌جوييم، آن گاه حضرت به آنها فرمودند:)چنانچه شما همان گونه كه من خود را براي مرگ آماده نمودم، خود را آماده مرگ بسازيد. بدانيد خداوند به كساني كه بر شهادت و مرگ در راه او صبر مي‌كنند، منازل باكرامت و شرافتي والا عطا خواهد فرمود، و خداوند به من عنايتي فرموده كه تحمل سختي‌هاي اين دنيا آسان خواهد شد و بخشي از آن عنايت ويژه نيز نصيب شما خواهد شد.و بدانيد شيريني و تلخي دنيا خواب و خيال است و واقعيت بيداري فقط در آخرت است، و رستگار كسي است كه در آخرت رستگار شود و بدبخت كسي است كه در آخرت بدبخت و بيچاره باشد.اي عاشقان و دوستان! مي‌خواهيد آغاز آفرينش را براي شما بگويم تا مشكلات نبرد، برايتان سهل و آسان شود؟(عرض كردند، بفرماييد اي فرزند رسول خدا.)حضرت فرمود: آن هنگام كه خداوند حضرت آدم را آفريد و اسماء را به او آموخت، و بر ملائكه عرضه نمود. حضرت محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهم‌السلام را ارواح پنجگانه‌اي قرار داد كه در نسل آدم قرار گرفتند و نور آنها در آفاق آسمان‌ها و بهشت و كرسي عرش مي‌درخشيد، آن گاه خداوند به ملائكه دستور داد به خاطر تعظيم و اكرام به آدم به او سجده كنند، به راستي كه خداوند حضرت آدم را برتري داد چرا كه او ظرفي بود براي در بر گرفتن آن انوار مقدسه.و همه سجده كردند، جز ابليس، او تكبر كرد از اين كه براي خداوند و براي انوار ما اهل بيت تواضع كند در حالي كه تمامي ملائكه تواضع نمودند و وقتي ابليس به خاطر تكبرش تواضع نكرد از كافران شد.

و من خطبة له يعظ بها اهل العراق

اشاره