لمعة من بلاغة الحسین علیه‌السلام‌ صفحه 34

اشاره

بسم الله الرحمن الرحيم هذا ما اوصي به الحسين بن علي بن ابي‌طالب الي اخيه محمد المعروف بابن الحنفية [102] ان الحسين يشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له، و ان محمدا عبده و رسوله، جآء بالحق من عند الحق، و ان الجنة و النار حق، (و ان الساعة آتية لا ريب فيها و ان الله يبعث من في القبور).و اني لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما، و انما خرجت لطلب الاصلاح في امة جدي صلي الله عليه و آله و سلم، اريد ان آمر بالمعروف و انهي عن المنكر، و اسير بسيرة جدي، و علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام، فمن قبلني بقبول الحق، فالله اولي بالحق، و من رد علي هذا اصبر حتي يقضي الله بيني و بين القوم بالحق، (و هو خير الحاكمين) و هذه وصيتي يا اخي اليك، (و ما توفيقي الا بالله عليه توكلت و اليه انيب) [103] .ثم طوي الكتاب و ختمه بخاتمه و دفعه الي اخيه محمدثم ودعه و خرج في جوف الليل

وصيت نامه‌ي حضرت به محمد حنفيه

بسم الله الرحمن الرحيم. اين وصيت حسين بن علي به برادرش محمد حنفيه است؛ همانا حسين بن علي گواهي مي‌دهد.كه جز خداي يگانه خدايي نيست و محمد پيامبر و فرستاده‌ي اوست، او به حق از جانب پروردگار آمده است و همانا بهشت و دوزخ حق است، و قيامت نزديك است و خداوند خفتگان در قبر را زنده مي‌كند.همانا بدانيد كه من به خاطر لهو و لعب و ظلم و ستم قيام نكرده‌ام، بلكه قيام من به خاطر اصلاح در امت جدم بوده است و خواسته‌ام اين است كه امر به معروف نمايم و از منكر جلوگيري كنم، و به سيره‌ي جدم و پدرم علي بن ابي‌طالب رفتار نمايم، هر كس سخن حق مرا بپذيرد، پس خداوند سزاوارتر است به قبول حق، و هر كس مرا انكار نمايد، بر آنچه كه بين من و اين قوم پيش آمده، صبر مي‌نمايم، و خداوند بهترين حاكم است. اي برادر! اين وصيت من است به تو، و هيچ توفيقي نيست، مگر از ناحيه خداوند، به او توكل نمودم و به سوي او باز مي‌گردم. (سپس حضرت نامه را پيچيد و مهر كرد و به محمد سپرد و با او وداع نمود و در دل شب از مدينه خارج گرديد).

كتابه الي اهل المدينة

اشاره

و قد وجهوا ابياتا [104] اليه كانت ليزيد و لم يعلموه انها من فلما نظر اليها انها منه كتب اليهم في الجواببسم الله الرحمن الرحيم (فان كذبوك فقل لي عملي و لكم عملكم انتم بريئون مما اعمل، و انا بري‌ء مما تعملون) [105] .

نامه‌ي حضرت به مردم مدينه

(مردم اشعاري براي حضرت نوشته بودند كه اين اشعار منسوب به يزيد بود و آنها اين را به حضرت اعلام نكردند، حضرت كه به آن ابيات نظر كردند دانستند كه مربوط به يزيد است، بنابراين، در جواب آنها اين آيه را مرقوم فرمود:)بنام خداوند بخشنده مهربان. اگر تو را تكذيب نمودند، بگو عمل من براي من است و عملتان براي خودتان، من از عمل شما بيزاري مي‌جويم و شما از عمل من، بيزاري بجوييد.

كتابه الي اشراف البصرة يدعوهم لنصرته