لمعة من بلاغة الحسین علیه‌السلام‌ صفحه 4

و من خطبة له يدعو الناس للمسير الي الشام مع ابيه

اشاره

قام عليه‌السلام: حمدالله و اثني عليه بما هو اهله، و قال:يا أهل الكوفة، انتم الاحبة الكرماء، و الشعار دون الدثار، جدوا في اطفاء ما دثر بينكم، و تسهيل ما توعر عليكم. الا ان الحرب شرها ذريع و طعمها فظيع، فمن أخذ لها اهبتها، و استعد لها عدتها، و لم يألم كلومها قبل حلولها، فذاك صاحبها، و من عاجلها قبل أوان فرصتها و استبصار سعيه فيها، فذاك قمن الا ينفع قومه، و أن يهلك نفسه، نسأل الله بقوته ان يدعمكم بالفيئة [8] .

از خطبه‌هاي آن حضرت براي حركت مردم كوفه به سوي شام و معاويه، در ركاب پدر بزرگوارش

حضرت در برابر لشكر ايستاد و حمد و ثناي الهي را همان گونه كه سزاوار اوست به جاي آورد و فرمود: اي مردم كوفه! شما دوستاني بزرگوار و از هر كسي به ما نزديك‌تر هستيد. در خاموش كردن آتش فتنه‌اي كه بين شما بپا شده تلاش كنيد و آنچه بر شما سخت شده آسان نماييد. آگاه باشيد كه همانا چهره‌ي ناملايم جنگ، مرگ سريع است و آزمندي و حرصش زشت است. قهرمان ميدان نبرد كسي است كه آماده‌ي پيكار باشد و ساز و برگ جنگي آماده سازد و قبل از نبرد، از زخم شمشير نهراسد. و هر كس قبل از فرارسيدن وقت و فرصت مناسب و درك و بينش قدرت خود، به ميدان شتابد، او به جبهه‌ي خود نفعي نرساند و خود را به هلاكت افكنده است. از خداوند مي‌خواهيم كه با قوت و قدرت خويش، شما را با پيروزي بازگرداند.

ومن كلام له مع ابي‌ذر

اشاره

ومن كلام له مع ابي‌ذر لما اخرج الي الربذة بامر عثمان فقال:يا عماه، ان الله تعالي قادر أن يغير ما قد تري، و الله (كل يوم هو في شأن)، و قد منعك القوم دنياهم، و منعتهم دينك، فما اغناك عما منعوك، و احوجهم الي ما منعتهم! فاسأل الله الصبر و النصر، و استعذ به من الجشع و الجزع، فان الصبر من الدين و الكرم، و ان الجشع لا يقدم رزقا، و الجزع لا يؤخر اجلا [9] .

از سخنان آن حضرت به اباذر غفاري

اي عموي عزيز! همانا خداوند قادر است اين وضع را كه تو مشاهده مي‌كني تغيير دهد و خداوند هر روز در مقامي است. اين مردم، دنياي خود را از تو باز داشتند و تو نيز دينت را به آنها نفروختي. به راستي كه تو از دنياي آنها بي‌نيازي، ولي آنها به روش و دين تو بسيار نيازمندند. از خدا صبر و نصرت بخواه و از توجه به دنيا و بي‌صبري، به او پناه ببر، زيرا كه صبر، جزئي از دين و كرامت است.و همانا توجه به دنيا، رزق و روزي كسي را فراوان نمي‌سازد و بي‌صبري، مرگ را به تأخير نمي‌اندازد.