مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 27

به همین دلیل بود که روز شهادتش، بزرگ ترین روز مصیبت گشت.عبدالله، پسر فضل هاشمی، گوید، «به امام صادق علیه السلام گفتم: یابن رسول الله پس چرا وجود امام سجاد علیه السلام همانند وجود پدرانش، برای مردم باعث بردباری و تسلی خاطر نشد؟ گفت: آری امام سجاد علیه السلام، سید عابدان و پس از پدران پیشین خویش، برای مردم پیشوا و حجت بود، اما رسول خدا را ندیده بود و از او چیزی نشنیده بود و دانش او میراثی بود که به واسطه ی پدرش و جدش از پیامبر، به او رسیده بود. اما امیرمؤمنان، فاطمه، حسن و حسین علیه السلام را مردم در حالت های مختلف و در اوقات متوالی، با رسول خدا دیده بودند و مردم چنان بودند که هرگاه چشمشان به یکی از آن ها می افتاد، رابطه اش با رسول خدا و سخنان پیامبر برای او، درباره ی او، را به یاد می آوردند. هنگامی که آنان از میان رفتند، مردم، دیدار گرامی ترین انسان ها، در نزد خدای عزوجل را از دست دادند. در فقدان هیچ یک از آنان، فقدان همه ی آنان پیش نیآمد مگر در فقدان حسین علیه السلام که او پس از همه ی آنان از میان رفت و برای همین، روز شهادتش بزرگ ترین روز مصیبت شد. [ صفحه 185] عبدالله بن فضل هاشمی گوید: «به او گفتم: یا بن رسول الله، پس چگونه که عامه (سنی ها)، روز عاشورا را روز برکت نامیده اند؟ امام علیه السلام گریست و سپس گفت: وقتی که حسین علیه السلام کشته شد، مردم شام می خواستند به یزید نزدیک شوند، به همین منظور، اخبار و احادیثی را به نفع او جعل می کردند و برای این کار جوایزی از اموال، دریافت می کردند، یکی از آن اخبار ساختگی مسئله ی همین روز

و بابرکت بودن آن بود؛ تا مردم در آن روز، از ناله و گریه کردن و با مصیبت و محزون بودن، به شادی و سرور و جشن گرفتن و تبرک جستن برگردند. خدا در آن چه که میان ما و آن ها است خود حکم کند!راوی گوید: امام صادق علیه السلام سپس گفت: پسر عمو! تازه این، ضررش بر اسلام و مسلمانان کمتر است از آن چه گروهی که دوستی ما را ادعا می کنند و می پندارند که با موالات ما دیندارند و به امامت ما عقیده دارند؛ وضع کرده اند. آنان گمان می کنند حسین علیه السلام کشته نشد بلکه کارش، چون عیسی بن مریم، به مردم مشتبه شد! به پندار آن ها دیگر بنی امیه را جای ملامت و سرزنشی نماند. ای پسر عمویم! هر کس گمان کند حسین علیه السلام کشته نشد، به رسول خدا صلی الله علیه و آله، علی علیه السلام و پیشوایان پس از او که همگی از کشته شدن او خبر داده اند. دروغ نسبت داده است و هر کس به آنان (پیشوایان معصوم) دروغ نسبت بدهد، به خدای عظیم کفر ورزیده و ریختن خونش بر هر کسی که آن را از وی بشنود، مباح است.عبدالله بن فضل گوید: «به او گفتم: یابن رسول الله، درباره ی گروهی از شیعیانت که قائل به آنند چه می گویید؟ گفت: آن ها از پیروان من نیستند و من از آنها بیزارم... سپس گفت: خدا غالیان و قائلان به تفویض (اهل افراط) را لعنت کند که آن ها برای این که واجبات را به پا ندارند و حقوق را نپردازند، نافرمانی خدا را [ صفحه 186] کوچک انگاشتند و به خدا کفر ورزیدند و مشرک شدند، گمراه گشتند

و گمراه کردند.»

به خدا حسین کشته شد

عن أبی الصلت الهروی، قال: للرضا علیه السلام یابن رسول الله إن فی سواد الکوفه قوما یزعمون أن النبی صلی الله علیه و آله لم یقع علیه السهو فی صلوته، فقال: کذبوا لعنهم الله إن الذی الیسهوا هو الله الذی لا إله إلا هو. قال، قلت یابن رسول الله و فیهم قوما یزعمون أن الحسین بن علی علیه السلام لم یقتل و أنه القی شبه علی حنظله بن اسعد الشامی و أنه رفع إلی السماء کما رفع عیسی بن مریم و یحتجون بهذه الآیه: (و لن یجعل الله للکافرین علی المؤمنین سبیلا). [180] .فقال: کذبوا، علیهم غضب الله و لعنته. و کفروا بتکذیبهم لبنی الله فی إخباره بأن الحسین بن علی علیه السلام سیقتل. والله لقد قتل الحسین علیه السلام و قتل من کان خیرا من الحسین: امیرالمؤمنین و الحسن بن علی علیهم السلام و ما منا إلا مقتول و إنی والله لمقتول بالسم باغتیال من یغتالنی، أعرف ذلک بعهد إلی من رسول الله صلی الله علیه و آله أخبره به جبرئیل عن رب العالمین عزوجل.و أما قول الله عزوجل: «و لن یجعل الله للکافرین علی المؤمنین سبیلا» فإنه یقول: لن یجعل الله لکافر علی مؤمن حجه. و لقد اخبر الله عزوجل عن کفار قتلوا النبیین بغیر الحق و مع قتلهم ایاهم لن یجعل الله لهم علی انبیائه علیهم السلام سبیلا من [ صفحه 187] طریق الحجه. و قد اخرجت ما رویته فی هذا المغنی فی کتاب ابطال الغلو و التفویض. [181] اباصلت هر وی گوید: «به امام رضا علیه السلام گفتم: یابن رسول الله، در حومه ی کوفه گروه هستند که می پندارند، بر پیامبر در نمازش، سهوی رخ نمی دهد. گفت: دروغ می گویند -

خدا نفرینشان کند - آن که سهو نمی کند، همانا خدایی است که جز او خدایی نیست.اباصلت گوید: «گفتم: یابن رسول الله، در میان آن ها گروهی نیز هستند که می پندارند، حسین بن علی علیه السلام کشته نشد بلکه شبیه او حنظه بن اسعد شامی را که در قیافه به او می ماند، به اشتباه گرفتند و او به آسمان فرابرده شد، همچنان که عیسی بن مریم فرابرده شده بود و به این آیه از قرآن استدلال می کنند: «خدا برای کافران در برابر مؤمنان، هرگز راهی ننهاده است».امام رضا علیه السلام گفت: دروغ می گویند - خشم و لعنت خدا بر آنان باد - و با این انکار، پیامبر خدا را که خبر داده بود، به زودی حسین بن علی علیه السلام کشته می شود، تکذیب می کنند. سوگند به خدا، که حسین علیه السلام البته کشته شد. و امیرمؤمنان و حسین بن علی علیه السلام که برتر از حسین علیه السلام بودند نیز کشته شدند و همه ی ما کشته می شویم. به خدا، من نیز بی گمان با زهر کسی که با ترور ناگهانی مرا خواهد کشت، کشته می شوم، این را من با عهد معهودی که از رسول خدا صلی الله علیه و آله دارم، می دانم که به او نیز جبرئیل از جانب پروردگار جهانیان خبر داده بود.اما این آیه که: «خدا برای کافران در برابر مؤمنان هرگز راهی ننهاده است» [ صفحه 188] می خواهد بگوید که خدا، کافری را بر مؤمنی هرگز دارای دلیل و برهان نساخته است. و گرنه خدای عزوجل به تحقیق از کافرانی خبر داده است که پیامبران را به ناحق کشتند و با این که آن ها پیامبران را کشتند، باز خدا برای آن ها در

برابر پیامبرانش، هرگز راه چیرگی از طریق دلیل و برهان، قرار نداده بود.»شیخ صدوق در ذیل این حدیث می نویسد: «من احادیث و اخباری را که در این موضوع روایت می کنم، در کتاب ابطال الغلو و التفویض آورده ام. [182] . [ صفحه 193]

پس از شهادت

تأثر روح نبوی از شهادت امام حسین

عن الصادق جعفر بن محمد، عن أبیه، عن آباءه علیهم السلام عن أم سلمه، أنها أصبحت یوما تبکی، فقیل لها: مالک؟ لقد قتل النبی الحسین و ما رأیت رسول الله منذ مات ألا اللیله، فقلت: بأبی و امی، مالی أراک شاحبا! فقال: لم أزل منذ اللیله أحفر قبر الحسین و قبور أصحابه. [183] .امام صادق علیه السلام به واسطه ی پدر و اجدادش، از ام سلمه نقل می کند که او روزی، در حالی که می گریست، از خواب بیدار شد. به او گفتند: تو را چه شده؟ گفت: پسرم، حسین، کشته شد و من رسول خدا را از روزی که مرده بود، ندیده بودم تا این که امشب دیدم و گفتم: «پدرم و مادرم فدایت، چه شده است که تو را پژمرده و رنگ پریده می بینم؟» گفت: «دیشب تا سحر، برای حسین و یارانش قبر می کندم.»