مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 28

صفحه 28

گریه ی آسمان


1. عن محمد بن علی الحلبی، عن أنی عبدالله فی قوله تعالی: (فما بکت [ صفحه 194] علیهم السلام و الأرض) [184] ، قال: لم تبک السماء علی أحد قبل قتل یحیی بن زکریا حتی قتل الحسین علیه السلام فبکت علیه [185] .محمد پسر علی حلبی از امام صادق علیه السلام نقل می کند که در تفسیر آیه ی: «آسمان و زمین بر آنها گریه نکرد» گفت: پیش از کشته شدن حضرت یحیی، آسمان بر کسی گریه نکرده بود، پس از او نیز بر کسی گریه نکرد تا این که امام حسین علیه السلام کشته شد، آن گاه بر او گریه کرد.2. عن جابر، عن أبی جعفر علیه السلام قال: إن عاقر ناقه صالح کان أرزق إبن بغی، و کانت ثمود تقول: ما نعرف له فینا أبا و لا نسبا و إن قاتل الحسین بن علی علیه السلام

إبن بغی، و إنه کان یقتل الأنبیاء و الا أولاد الأنبیاء إلا أولاد البغایا، و قال: فی قوله تعالی و جل ذکره: (لم نجعل له من قبل سمیا) [186] ، یحیی بن زکریا لم یکن له سمی قبله و الحسین بن علی لم یکنم له سمی قبله، و بکت السماء علیهما أربعین صباحا، و کذلک بکت الشمس علیهما، و بکاؤها أن تطلع حمراء و تغیب حمراء. [187] .جابر از امام محمد باقر علیه السلام روایت کند که گفت: پی کننده و کشنده ی شتر حضرت صالح، مردی کبود چشم، پرکنیه و زنازاده بود، قوم ثمود می گفتند: «ما در میان خود، برای او، نه پدری می شناسیم و نه اصل و نسبی می دانیم.» کشنده ی امام حسین علیه السلام نیز زنازاده بود زیرا که پیامبران و فرزندان پیامبران را کسی جز [ صفحه 195] زنازادگان نمی کشند.و در تفسیر آیه ای که گوید: «پیش از این، ما همنامی برای او قرار نداده بودیم.» امام صادق علیه السلام گفت: مراد حضرت یحیی است که پیش از خود همنامی نداشت و نیز امام حسین علیه السلام است که کسی پیش از او به آن نام (حسین) نامیده نشده بود.آسمان بر آن دو (حضرت یحیی و امام حسین علیه السلام) چهل روز گریه کرد همان طوری که خورشید بر آن دو گریه کرد، و گریستن خورشید چنین بود که به رنگ سرخ طلوع می کرد و به رنگ سرخ، غروب می نمود.

سوگواری پریان

عن أم سلمه زوجه النبی، قالت: ما سمعت نوح الجن منذ قبض النبی إلا اللیله. و لا أرانی إلا و قد أصبت بابنی.قالت:وجاءت الجنیه منهم تقول:الا یا عین فانهملی بجهد فمن یبکی علی الشهداء بعدی علی رهط تقود هم المنایا إلی متجبر

فی ملک عبد [188] .از ام سلمه، همسر پیامبر، نقل است: که «از وقتی که پیامبر وفات کرد. تا امشب نوحه ی پریان را نشنیده بودم، و این نیست مگر این که پسرم (امام حسین علیه السلام) را از دست داده ام.ام سلمه افزود: «زنی از پریان به نزدم آمد که می گفت: [ صفحه 196] - ببار ای آسمان دیده ام هر چه توان داری.شهیدان را کسی آیا پس از این گریه خواهد کرد؟- گروهی را که شوق مرگ، آنان را فراخوانده به سوی یار جباری نهان در کوی غیری.

فرایند فاجعه


1. قال الصادق ابوعبدالله بن محمد علیه السلام: لما ضرب الحسین بن علی علیه السلام بالسیف، فسقط ثم ابتدر لیقطع رأسه، نادی مناد من قبل رب العزه تبارک و تعالی من بطنان العرش، فقال: ألا أیتها الأمه ]المتجبره[ الضاله ]الظالمه القاتله عتره[ بعد نبیها، لا وفقکم الله لأضحی و لافطره ]و لا لصوم[. ثم قال أبو عبدالله علیه السلام: فلا جرم الله ما وفقوا و لایوفقون أبدا حتی یقوم ثائر الحسین علیه السلام. [189] .امام جعفر صادق علیه السلام گوید: «هنگامی که امام حسین علیه السلام را با شمشیر زدند و از اسب به زمین انداختند و سپس برای بریدن سرش شتافتند، ندا کننده ای از جانب پرودگار عزت - تبارک و تعالی - از میانه ی عرش الهی، ندا در داد: هلا، ای امت سرگردان و گمراه شده پس از پیامبرش، ]هلا، ای امت زورگو و ستمگری که خانواده ی پیامبرتان را می کشید[ خدا، شما را برای عید قربان و فطر ]و برای روزه[ توفیق ندهد.» [ صفحه 197] امام صادق علیه السلام سپس گفت: «سوگند به خدا، آن ها، هرگز، موفق نشدند و هرگز نخواهند شد تا خونخواه حسین علیه السلام

(حضرت مهدی (عج)) به پا خیزد.»2. عن محمد بن إسماعیل الرازی، عن ابی جعفر الثانی علیه السلام قال: قلت جعلت فداک ما تقول فی العامه فإنه قد روی أنهم لایوفقون لصوم؟ فقال لی: أما انه قد أجیبت دعوه الملک فیهم. قال: قلت و کیف ذکل جعلت فداک؟ قال: إن الناس لما قتلوا الحسین بن علی صوات الله علیه، أمر الله عزوجل ملکا ینادی: أیتها الأمه الظالمه القاتله عتره نبیها، لا وفقکم الله لصوم و فطر. و فی حدیث آخر: لفطر و لا أضحی. [190] .محمد بن اسماعیل رازی گوید: «به امام جواد علیه السلام گفتم که فدایت گردم درباره ی این که روایت شده است، عامه (بیشترینه ی مسلمانان اهل تسنن) به روزه داری توفیق نمی یابند، چه می گویید؟ به من گفت: این برای آن است که نفرین فرشته درباره ی آن ها پذیرفته شده است. رازی گوید: گفتم، آن نفرین چه بود، فدایت گردم؟ گفت: هنگامی که مردم، حسین بن علی علیه السلام را گشتند، خدای عزیز و جلیل، فرشته ای را فرمود که ندا کند: «ای امت ستمگری که خانواده ی پیامبرتان را کشتید، خدا شما را برای روزه و عید فطری، توفیق ندهد! و در حدیث دیگری آمده است: «برای عید قربان و فطری».3. عن عمر بن بشر الهمدانی قال: قلت لأبی إسحاق، متی ذل الناس؟ قال: جین قتل الحسین بن علی علیه السلام و ادعی زیاد و قتل حجر بن عدی. [191] . [ صفحه 198] عمر بن بشیر همدانی گوید:«به ابواسحاق گفتم: مردم از چه زمانی ذلیل و خوار گشتند؟ گفت: وقتی که حسین بن علی علیه السلام کشته شد و برای ابن زیاد پدری به ناروا پیدا شد و حجربن عدی کشته شد.» [192]


.4. عن ابن أبی نعم قال: شهدت إبن عمرو، أتاه رجل فسأله عن دم البعوضه، فقال: ممن أنت؟ من أهل العراق، قال: أنظروا إلی هذا یسألنی عن دم البعوضه و قد قتلوا ابن رسول الله! و سمعت رسول الله یقول: إنهما ریحانتی من الدنیا، یعنی الحسن و الحسین. [193] .از ابن أبی نعم نقل است که: ابن عمرو را دیدم که مردی به نزدش آمد و از او درباره ی خون پشه پرسید. گفت: تو از کدام دیاری؟ گفت: از اهل عراقم. گفت: این مرد را ببینید که از من، درباره ی خون پشه می پرسد با این که هم اینان، فرزند رسول خدا را کشتند و من از رسول خدا شنیدم که می گفت: «آن دو - یعنی حسن و حسین - دو دسته گل من از این جهانند.»
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه