مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 42

عاشوار و موعود منتقم

پدر نه پیشوای معصوم

از خدا فرمان برده و هر که از آنان سرپیچد، از خدا سرپیچیده است. آنان دست آویز استوارند و همانان راه رسیدن به خدای عزوجل اند.»3. عن الصادق جعفر بن محمد، عن أبیه محمد بن علی، عن أبیه علی بن الحسین، عن أبیه الحسین بن علی علیه السلام، قال: سئل أمیرالمؤمنین علیه السلام عن معنی قول رسول الله صلی الله علیه و آله: «إنی مخلف فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی.» من العتره؟ فقال: أنا و الحسن و الحسین و الائمه التسعه من ولد الحسین، تاسعهم مهدیهم و قائمهم، لایفارقون کتاب الله و لایفارقهم حتی یردوا علی رسول الله صلی الله علیه و آله حوضه. [296] .امام صادق علیه السلام به واسطه ی نیاکان خویش از امام حسین علیه السلام نقل می کند که از امیرمؤمنان علی علیه السلام، از معنای این سخن علیه السلام صلی الله علیه و آله که گفت: - من در میان شما، دو امانت سنگین به جا می گذارم، کتاب خدا (قرآن) و عترتم - پرسیده شد که عترت کیانند؟ گفت: من، حسن، حسین، و نه پیشوا از فرزندان حسین که نهمین آنها مهدی و قیام کننده ی آنان است. نه آنان از کتاب خدا دور افتند و نه کتاب خدا از آنان جدا گردد، همواره با هم اند تا در حوض کوثر بر رسول خدا وارد شوند.»4. عن علی بن موسی الرضا، عن أبیه موسی بن جعفر، عن أبیه جعفربن محمد، عن أبیه محمدبن علی، عن أبیه علی بن الحسین، عن أبیه الحسین بن علی، عن أبیه أمیرالمؤمنین علی بن أبی طالب علیهم السلام أنه قال: التاسع من ولدک یا حسین [ صفحه 289] هو القائم بالحق، المظهر للدین و الباسط للعدل. قال الحسین: قلت له یا

أمیرالمؤمنین و إن ذلک لکائن؟ فقال: إی والذی بعث محمدا صلی الله علیه و آله بالنبوه و اصطفاه علی جمیع البریه ولکن بعد غیبه و حیره فلا یثبت فیها علی دینه إلا المخلصون المباشرون لروح الیقین، الذین أخذ الله عزوجل میثاقهم بولایتنا و کتب فی قلوبهم الایمان و أیدهم بروح منه. [297] .امام رضا علیه السلام به واسطه ی نیاکان معصومش از امام حسین علیه السلام نقل می کند که پدرش امام علی علیه السلام گفت: «حسین جان، نهمین فرزند تو، همان قیام کننده برای حق، پیروز گرداننده دین و گسترش دهنده ی عدالت است. امام حسین علیه السلام گوید: به او گفتم: ای امیرمؤمنان، به راستی این شدنی است؟ گفت، آری، سوگند به خدایی که محمد صلی الله علیه و آله را به پیامبری برانگیخت و او را بر همه ی آفریدگان برگزید. (این کار خواهد شد) اما پس از اختفای او و سرگردانی مردم، در آن زمان کسی در دین او استوار نمی ماند، مگر مخلصانی که دارای روح یقین باشند، همانا که خداوند متعال بر ولایت ما از آنان پیمان گرفته و ایمان را در دلشان حتمی ساخته و آنان را با روحی از خود یاری کرده است.5. قال الحسین بن علی أبی طالب علیه السلام: منا اثنا عشر مهدیا، اولهم امیرالمؤمنین علی بن أبی طالب علیه السلام و آخرهم التاسع من ولدی و هم القائم بالحق، یحیی الله به الأرض بعد موتها و یظهر به دین الحق علی الدین کله و لو کره المشرکون. [298] له غیبه یرتد قیها قوم و یثبت علی الدین فیها آخرون فیؤذون فیقال [ صفحه 290] لهم: متی هذا الوعد إن کنتم صادقین، [299] أما إن الصابر فی غیبته

علی الأذی و التکذیب بمنزله المجاهد بالسیف بین یدی رسول الله صلی الله علیه و آله. [300] .امام حسین علیه السلام گفت: از ما دوازده مهدی خواهد بود. اول آنان امیرالمؤمنین علی علیه السلام و آخرشان نهمین نسل از فرزندان من، همو که قیام کننده حق است. خداوند متعال، به وسیله ی او زمین مرده را، زنده می کند و دین حق را بر همه ی ادیان، چیره می سازد؛ گرچه مشرکان را خوش آیند نباشد. او را رغبتی است که در آن، گروهی از دین برمی گردند و گروهی دیگر، در دین استوار می مانند و آزار می بینند. به آن ها گفته می شود: «اگر شما راستگویید، بگویید این وعده، کی تحقق خواهد یافت»، آگاه باش که هر کس در زمان اختفای او، بر آزار و انکار، شکیبا باشد، مانند کسی است که با شمشیر در مقابل رسول خدا صلی الله علیه و آله جهاد می کند.»6. عن الصادق جعفربن محمد، عن أبیه محمد بن علی، عن أبیه علی بن الحسین علیه السلام قال: قال الحسین بن علی علیه السلام فی التاسع من ولدی سنه من یوسف، و سنه من موسی بن عمران و هو قائمنا أهل البیت، یصلح الله تبارک و تعالی أمره فی لیله واحده. [301] .امام صادق علیه السلام از پدرش امام محمد باقر علیه السلام، او نیز از پدرش امام سجاد علیه السلام نقل می کند که امام حسین علیه السلام گفت: «در نهمین فرزندم، رسمی از یوسف و رسمی از موسی است و او قیام کننده ی ما، اهل بیت، است، خداوند متعال کار او را یک شبه [ صفحه 291] رو به راه خواهد کرد.»7. عن عبدالله بن شریک، عن رجل من همدان قال: سمعت الحسین بن علی بن

أبی طالب علیه السلام یقول: قائم هذه الامه هو التاسع من ولدی و هو صاحب الغیبه و هو الذی یقسم میراثه و هو حی. [302] .عبدالله، پسر شریک، به واسطه ی مردی از قبیله ی همدان، نقل می کند که امام حسین علیه السلام می گفت: قیام کننده ی مسلمانان، نهمین فرزند من است. او دارای دوران اختفا است. او در حالی که هنوز زنده است، میراثش تقسیم می گردد.8. عن عبدالله بن عمر قال: سمعت الحسین بن علی علیه السلام یقول: لو لم یبق من الدنیا إلا یوم واحد لطول الله عزوجل ذلک الیوم حتی یخرج رجل من ولدی، فیملأها عدلا و قسطا کما ملئت جورا و ظلما، کذلک سمعت رسول الله صلی الله علیه و آله یقول. [303] .عبدالله، پسر عمر، گوید: شنیدم که حسین بن علی می گفت: «اگر از عمر جهان جز یک روز نماند، خداوند عزیز آن روز را تا آنجا به درازا کشاند که مردی از فرزندان من به پا خیزد و دنیا را، آن گاه که با زور و ستم پرشده است، با عدل و داد برکند. از علیه السلام صلی الله علیه و آله شنیدم که چنین می گفت.»9. عن عیسی الخشاب قال: للحسین بن علی علیه السلام: أنت صاحب هذا الأمر؟ قال: لا ولکن صاحب الأمر الطرید الشرید الموتور بأبیه، ألمکنی بعمه، [ صفحه 292] یضع سیفه علی عاتقه ثمانیه أشهر. [304] .عیسای خشاب گوید به امام حسین علیه السلام گفتم: «صاحب این کار (حکومت عدل جهانی) تویی؟ گفت: نه صاحب این کار، رانده و طرد شده ای است که خونخواه خون به زمین مانده ی پدرش و دارای کنیت عمویش، است. [305] او هشت ماه شمشیر، به دوش خواهد کشید.»10. عن سلیم بن قیس

الهلالی قال: سمعت عبدالله بن جعفر الطیار یقول: کنا عند معاویه أنا و الحسن و الحسین و عبدالله بن عباس و عمروبن أبی سلمه و أسامه بن زید فجری بینی و بین معاویه کلام فقلت لمعاویه: سمعت رسول الله صلی الله علیه و آله یقول: أنا أولی بالمومنین من انفسهم ثم اخی علی بن ابی طالب اولی بالمومنین من انفسهم، فإذا استشهد علی فالحسن بن علی أولی بالمؤمنین من انفسهم، ثم ابنه الحسین بعد اولی بالمومنین من انفسهم فاذا استشهد فابنه علی بن الحسین الأکبر أولی بالمؤمنین من أنفسهم، ثم ابنی محمد بن علی الباقر أولی بالمؤمنین من أنفسهم و ستدرکه یا حسین، ثم تکمله اثنی عشر إماما تسعه من ولد الحسین رضی الله عنه، قال عبدالله بن جعفر: ثم استشهدت الحسن و الحسین و عبدالله بن عباس و عمر بن أبی سلمه و أسامه بن زید فشهدوا لی عند معاویه، قال سلیم بن قیس الهلالی: و قد سمعت ذلک من سلمان و أبی ذر و المقداد و ذکروا أنهم سمعوا [ صفحه 293] ذلک من رسول الله صلی الله علیه و آله. [306] .سلیم بن قیس هلالی گوید از عبدالله، پسر جعفر طیار، شنیدم که می گفت: «من و امام حسن و امام حسین و عبدالله بن عباس و عمربن أبی سلمه و أسامه بن زید، پیش معاویه بودیم که میان من و معاویه سخنی شد، به معاویه گفتم: من از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می گفت: «من به مؤمنان، از خودشان سزاواترم و سپس برادرم علی بن ابی طالب، به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است، آن گاه که علی شهید شود، حسن بن علی، به مؤمنان از خودشان

سزاوارتر است، سپس حسین پسر علی، به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و هنگامی که او شهید گردد، پسرش، علی بن الحسین الاکبر (امام سجاد)، به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و آن گاه پیامبر صلی الله علیه و آله رو به امام حسین کرد و گفت؛ ای حسین، تو او را خواهی دید. سپس، پیامبر صلی الله علیه و آله دوازده امام را کاملا نام برد که نه امام از نسل امام حسین علیه السلام باشند. عبدالله بن جعفر گوید: من بر این سخن پیامبر صلی الله علیه و آله، امام حسن و علیهاالسلام علیهم السلام؛ عبدالله بن عباس؛ عمر بن ابی سلمه و اسامه بن زید را گواه گرفتم و آنان در برابر معاویه به درستی سخنم گواهی دادند. سلیم بن قیس هلالی گوید: من این حدیث را غیر از عبدالله بن جعفر، از سلمان، ابوذر و مقداد هم شنیدم که همه ی آن ها می گفتند: ما آن را از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدیم.11. عن المفضل بن عمر، عن الصادق جعفر بن محمد علیه السلام قال: سألته عن [ صفحه 249] قول الله عزوجل: (و اذا ابتلی إبراهیم ربه بکلمات) [307] ما هذه الکلمات؟ قال: هی الکمات التی تلقاها آدم من ربه فتاب علیه و هو أنه قال: یا رب أسألک بحق محمد و علی و فاطمه و الحسن و الحسین إلا تبت علی، فتاب الله علیه إنه هو التواب الرحیم، فقلت له: یابن رسول الله فما یعنی عزوجل بقوله: (أتمهن) [308] ؟ قال: یعنی أتمهن إلیس القائم علیه السلام إثنا عشر إماما تسعه من ولد الحسین علیه السلام. قال المفضل فقلت له: یابن رسول الله فأخبرنی عن قول الله عزوجل:

(وجعلها کلمه باقیه فی عقبه)؟ [309] .قال: یعنی بذلک الإمامه، جعلها الله فی عقب الحسین إلی یوم القیامه. قال فقلت له: یابن رسول الله فکیف صارت الإمامه فی ولد الحسین دون ولد الحسن و هما جمیعا ولدا رسول الله و سبطاه و سیدا شباب أهل الجنه؟ فقال علیه السلام إن موسی و هارون کانا نبیین مرسلین أخوین فجعل الله النبوه فی صلب هارون دون صلب موسی و لم یکن لأحد أن یقول: لم فعل الله ذلک؟ فإن الإمامه خلافه الله عزوجل لیس لأحد أن یقول: لم جعلها الله فی صلب الحسین دون الحسن لأن الله تبارک و تعالی هو الحکیم فی أفعاله [310] (لایسأل عما یفعل و هم یسألون). [311] .مفضل پسر عمر گوید: «از امام صادق علیه السلام درباره ی این آیه: «و زمانی که ابراهیم [ صفحه 295] را، پرودگارش با کلمه هایی آزمود.» پرسیدم؛ که این کلمه ها چه بود؟ گفت: همان کلمه هایی بود که آدم، از پرودگارش دریافت نمود تا توبه کرد و چنین گفت: بار پرودگارا، تو را به حق محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین می خوانم و از تو می خواهم که توبه ی مرا بپذیری، و خدا توبه ی او را پذیرفت که همانا او بسیار توبه پذیر و مهرورز است. به او گفتم، که یابن رسول الله، مراد خداوند متعال از (أتمهن) (آن کلمه ها را کامل کرد) چیست؟ گفت: یعنی دوازده پیشوا را که نه تن از آن ها از فرزندان حسینند تا امام قائم (عج) کامل کرد.مفضل گوید به او گفتم: یابن رسول الله، در مورد این آیه: «و آن را کلمه ای ماندنی، در پشت او قرار داد.» برایم بگو. گفت: منظور از این سخن، امامت است که خدا