مقتل الحسین به روایت شیخ صدوق(قدس سره): امام حسین علیه السلام و عاشورا از زبان معصومان علیهم السلام صفحه 45

شدت عذاب ستمگران در جهان جاویدان

جعفی نقل است که امام باقر علیه السلام از پیامبر روایت کرد که: «در دوزخ، جایگاهی است که کسی از مردم سزاوار آن نمی شود، مگر با کشتن حسین، پسر علی، و یحیی، پسر زکریا.»3. عن سعید بن جبیر عن ابن عباس - رضی الله عنه - قال: اوحی الله الی نبیه صلی الله علیه و آله، انی قتلت بدم یحیی بن زکریا سبعین الفا و ساقتل بالحسین علیه السلام سبعین الفا و سبعین الفا. [341] .سعید بن جبیر از ابن عباس (رض) روایت کند که گفت: خدا به پیامبرش حضرت محمد صلی الله علیه و آله وحی کرد: «من به انتقام خون یحیی بن زکریا، هفتاد هزار کس را کشتم و به زودی به انتقام حسین علیه السلام نیز صد و چهل هزار کس را خواهم کشت.»4. عن أبی الحسن علی بن موسی الرضا علیه السلام قال: قال رسول الله صلی الله علیه و آله إن قاتل الحسین بن علی علیه السلام فی تابوت من نار علیه نصف عذاب أهل الدنیا و قد شدت یداه و رجلاه بسلاسل من نار فیر کس فی النار حتی یقع فی قعر جهنم و له ریح یتعوذ أهل النار إلی ربهم من شده نتنه و هو فیها خالد ذائق العذاب الألیم مع جمیع [ صفحه 311] من شایع علی قتله کلما نضجت جلودهم بدل الله عزوجل علیهم الجلود [342] حتی یذوقوا العذاب الالیم، لا یفتر عنهم ساعه و یسقون من حمیم جهنم، فالویل لهم من عذاب الله تعالی فی النار. [343] .امام رضا علیه السلام گوید که رسول خدا صلی الله علیه و آله گفت: «کشنده ی حسین در تابوتی از آتش خواهد بود که نصف عذاب همه ی اهل

دنیا در آن است. دست ها و پاهای وی با زنجیرهایی از آتش بسته می شود و با سر در آتش دوزخ افکنده می شود تا در قعر جهنم افتد. او را بویی است که دوزخیان از سختی عفونتش به خدا پناه می برند.او به همراه کسانی که او را در کشتن حسین همراهی کرده اند، در آن جا برای همیشه خواهد بود و تا ابد عذاب دردناک او خواهد چشید. هر چه پوستشان، بریان گردد، خدای عزیز و جلیل پوست های دیگری بر جایش می نهد، تا هر چه بیشتر شکنجه ی دردآور را بچشند. هرگز لحظه ای از عذابشان کاسته نمی شود و از چرکاب جوشان دوزخ سیراب می شوند. وای بر آن ها، از کیفر خداوند متعال که در دوزخ خواهند دید!»5. عن عبدالله بن بکر الأرجانی قال: صحبت أبا عبدالله علیه السلام فی طریق مکه من المدینه فنزل منزلا یقال له عسفان، ثم مررنا بجبل أسود علی یسار الطریق وحش فقلت: یابن رسول الله ما أوحش هذا الجبل؟ ما رأیت فی الطریق جبلا مثله. فقال: یا ابن بکر أتدری أی جبل هذا؟ هذا جبل یقال له: الکمد و هو علی واد من أودیه جهنم فیه قتله أبی الحسین علیه السلام إستودعهم الله، یجری من تحته میاه جهنم [ صفحه 312] من الغسلین و الصدید الآن و ما یخرج من جهنم و ما یخرج من طینه خبال و ما یخرج من لظی و ما یخرج من الحطمه و ما یخرج من سقر و ما یخرج من الجحیم و ما یخرج من الهاویه و ما یخرج من السعیر. و ما مررت بهذا الجبل فی مسیری فوقفت إلا رأیتهما یستغیثان و یتضرعان و إنی لأنظر إلی قتله أبی فأقول لهما:إن

هؤلاء إنما فعلوا لما أسستما، لم ترحمونا أذ ولیتم و قتلتمونا و حرمتمونا و ثبتم علی حقنا و استبددتم بالأمر دوننا، فلا یرحم الله من یرحمکما، ذوقا وبال ما صنعتما و ما الله بظلام للعبید. [344] .عبدالله بن بکر ارجانی گوید: «با امام صادق علیه السلام در رفتن از مدینه به مکه همراه شدم. ایشان در منزلی که به آن «عسفان» گفته می شود. فرود آمد؛ سپس از کوه سیاه و مخوفی که در سمت چپ جاده بود، گذر کردیم. گفتم: یابن رسول الله، این کوه چه قدر وحشتناک است؟ من در طول راه، کوهی مانند آن ندیدم. امام صادق علیه السلام گفت: ای پسر بکر، آیا هیچ می دانی که این چه کوهی است؟ این کوهی است که به آن «کمد» گویند و در دره ای از دره های دوزخ واقع شده است که کشندگان پدرم، امام حسین علیه السلام، در آنجایند. خدا آن ها را در آن جا رها کرده است؛ آب های دوزخ از چرکاب و خوناب و آب جوشان و سوزان گرفته تا گلی که از آب تن دوزخیان دست می شود و آبی که از آتش سوزان خارج می شود و هر آب کثیفی که از درک های دوزخ و حطمه و سقر و حجیم و هاویه و سعیر [345] بیرون آید از زیر آن می گذرد. [ صفحه 313] امام صادق علیه السلام در ادامه گفت: «من در راه خود، هرگاه از این کوه گذشته ام، توفیقی کرده و آن دو مرد را دیده ام که می نالند و فریادرسی می جویند و من به کشندگان پدرم امام حسین نگاه می کنم و به آن دو می گویم: اینان بر مبنای آن چه که شما بنیان نهادید، عمل کردند، شما

آن گاه که حکومت یافتید به ما رحم نکردید، ما را کشتید و محروم ساختید و بر حق ما یورش آوردید، و بدون دخالت دادن ما، در حکومت، استبداد ورزیدید، پس خدا رحم نکند به هر که شما را مهر ورزد، اینک وزر و وبال آن چه را که کردید، بچشید، که خدا هرگز به بندگانش ستم نمی کند.» [346] .

خونخواهی فاطمه ی زهرا در روز رستاخیز

ابنه محمد صلی الله علیه و آله الصراط. قال فتغض الخلائق أبصارهم فتأتی فاطمه علیهاالسلام علی نجیب من نجب الجنه یشیعها سبعون ألف ملک، فتقف شریفا من مواقف القیامه، ثم تنزل عن نجیبها فتأخذ قمیص الحسین بن علی علیه السلام مضمخا بدمه و تقول: یا رب هذا قمیص ولدی و قد عملت ما صنع به.فیأتیها النداء من قبل الله عزوجل: یا فاطمه لک عندی الرضا، فتقول: یا رب انتصر لی من قاتله، فیأمر الله تعالی عنقا من النار فتخرج من جهنم فتلتقط قتله الحسین بن علی علیه السلام کما یلتقط الطیر الحب، ثم یعود العنق بهم إلی النار فیعذبون فیها بأنواع العذاب، ثم ترکب فاطمه علیهاالسلام نجیبها حتی تدخل الجنه و معها الملائکه المشیعون لها، و ذریتها بین یدیها و أولیاؤهم من الناس عن یمینها و شمالها. [348] .از ابان بن عثمان نقل است که امام جعفر صادق علیه السلام گفت: «هنگامی که روز رستاخیز فرارسد، خدا همه ی مردمان را در یک بلندی بزرگ گرد می آورد؛ سپس ندا کننده ای را می فرماید تا ندا دهد: چشمانتان را فروبندید و سرهایتان را به زیر افکنید تا فاطمه، دختر محمد صلی الله علیه و آله، از صراط بگذرد، مردم چشمانشان را می بندند و فاطمه علیهاالسلام، سوار بر شتری نجیب از شتران بهشت می آید، در حالی که هفتاد [ صفحه 315] هزار فرشته به دنبالش راه می روند. او در جایگاهی بلند، از جایگاه های قیامت می ایستد. سپس از شترش پیاده می شود و پیراهن آغشته به خون پسرش، امام حسین علیه السلام را در دستش گرفته و می گوید: ای خدای من، این پیراهن فرزند من است که تو خود می دانی با او چه کردند.از جانب خدای

عزیز و جلیل به او ندا می شود: ای فاطمه، من خوشنودی تو را می خواهم. فاطمه می گوید: ای خدای من، انتقام مرا از کشنده ی پسرم بگیر! خداوند متعال به پاره هایی از آتش، فرمان می دهد که از دوزخ درآیند و کشندگان حسین بن علی را از میان مردم بربایند آن سان که پرندگان دانه ها را می ربایند. سپس پاره های آتش، آن ها را با خود به دوزخ می برند تا در آن جا با انواع شکنجه ها عذاب شوند.پس از آن، فاطمه علیهاالسلام بر شترش سوار می شود تا به همراه فرشتگان مشایعت کننده به بهشت درآید. و نوادگان و فرزندانش در مقابل، و دوستدارنش در پیرامون او، وارد شوند.3. عن أبی جبیر عن علی بن أبی طالب علیه السلام قال: قال رسول الله صلی الله علیه و آله یمثل لفاطمه علیهاالسلام رأس الحسین متشحطا بدمه فتصحیح: واولداه واثمره فؤاداه، فتصعق الملائکه لصیحه فاطمه علیهاالسلام و ینادی أهل القیامه: قتل الله قاتل ولدک یا فاطمه.قال: فیقول الله عزوجل: ذلک أفعل به و بشیعته و أحبائه و أتباعه. و إن فاطمه علیهاالسلام فی ذلک الیوم علی نافه من نوق الجنه مدبجه الجبینین، واضحه الخدین، شهلاء العینین، رأسها من الرهب المصفی، و أعناقها من المسک و العنبر، خطامها من الزبرجد الأخضر، رحائلها در مفضض بالجوهر، علی الناقه هودج، غشاوتها من نور الله و حشوها من رحمه الله، خطامها فرسخ من فراسخ [ صفحه 316] الدنیا، یحف بهودجها سبعون ألف ملک بالتسبیح و التمجید و التهلیل و التکبیر والثناء علی رب العالمین، ثم ینادی مناد من بطنان العرش: یا اهل القیامه غضوا ابصارکم فهذه فاطمه بنت محمد رسول الله صلی الله علیه و آله تمر علی الصراط، فتمر فاطمه علیهاالسلام و