نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 117

1- 114. سوره الاحزاب، الآیه 33 .

2- 115. سوره طه، الآیه 132.

3- 116. ینابیع الموده، ج 2، ص 59 .

4- 117. تفسیر الامام العسکری علیه السلام، ص 327؛ بحارالانوار، ج 71، ص 184، ح 44 .

یَابْنَ آدَمَ! عِشْ ما شِئْتَ فَآخِرُهُ الْمَوْتُ.

وَ اِذا صاحَ الْبازی یَقُولُ:

یا عالِمَ الْخَفیَّاتِ وَ یا کاشِفَ الْبَلِیَّاتِ!

وَ اِذا صاحَ الطَّاوُوسُ یَقُولُ:

مَوْلایَ ظَلَمْتُ نَفْسی وَ اغْتَرَرْتُ بِزینَتی فَاغْفِرْلی.

وَ إِذا صاحَ الدَّرّاجُ یَقُولُ:

أَلرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی

وَإِذا صاحَ الدّیکُ یَقُولُ:

مَنْ عَرَفَ اللَّهَ لَمْ یَنْسَ ذِکْرَهُ.

وَ إِذا قَرْقَرَتِ الدُّجاجَهُ تَقُولُ:

ای فرزند آدم! هر چه می خواهی زندگی کن که پایان آن مرگ است.

وقتی باز می خواند می گوید:

ای آگاه به امور پنهانی و ای بر طرف کننده سختی ها!

وقتی طاووس می خواند می گوید:

مولای من! به نفس خود ستم کردم و به زیبایی خود فریفته شدم، مرا ببخش.

وقتی درّاج (پرنده ای شبیه کبک) می خواند می گوید:

خدای مهربان بر عرش مسلط است.

وقتی خروس می خواند می گوید:

کسی که خدا را بشناسد ذکر او را فراموش نمی کند.

وقتی مرغ قُدْقُدْ می کند می گوید: