نهج الکرامه (گفته ها و نوشته های امام حسین علیه السلام) صفحه 156

1- 155. بحارالانوار، ج 103، ص 27، ح 41؛ اعلام الدین، ص 428؛ مستدرک الوسائل، ج 13، ص 35 .

إِنَّ الْمَسْأَلَهَ لا تَصْلَحُ إِلّا فی غُرْمٍ فادِ حٍ، أَوْ فَقْرٍ مُدْقِعٍ، أَوْحَمالَهٍ مُقْطِعَهٍ.

فَقالَ الرَّجُلُ: ماجِئْتُ إِلاَّ فی إِحدایهُنَّ. فَأَمَرَعلیه السلام لَهُ بِمِائَهِ دینارٍ.(1)

از چه کسی در خواست کنیم؟

مَنْ نَسْئَلُ؟

9 - جاءَ الْحُسَیْنَ عَلَیهِ السَّلامُ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصارِ یُریدُ أَنْ یَسْأَلَهُ حاجَهً. فَقالَ عَلَیهِ السَّلامُ:

یا أَخَا الْأَنْصارِ! صُنْ وَجْهَکَ عَنْ بِذْلَهِ الْمَسْأَلَهِ، وَ ارْفَعْ حاجَتَکَ فی رُقْعَهٍ، فَإِنّی آتٍ فیها ما سارَّکَ إِنْ شاءَ اللَّهُ.

در خواست از دیگران صلاح نیست مگر در پرداخت غرامتی سنگین یا تنگدستی شدید یا ادای تعهد مالی که خارج از توان باشد.

مرد در خواست کننده عرض کرد: من هم جز برای یکی از این سه مورد نیامدم. آن گاه حضرت دستور داد صد دینار به او دادند.

9 - مردی از گروه انصار نزد امام حسین علیه السلام آمد و می خواست از او کمک بگیرد. حضرت فرمود:

ای برادر انصاری! آبرویت را از در خواست حضوری نگهدار و حاجت خود را در نامه ای بنویس، من هم ان شاءالله به آن عمل خواهم کرد به گونه ای که شاد گردی.